پوستر فیلم هوک

فیلم‌ سینمایی

هوک

۵.۳ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۳ رای

منتقدان:

۵.۵

امتیاز دهید:

شیروک پسر بچه‌ای که سودای قهرمانی دارد، به توصیه برادرش وارد ورزش بوکس می‌شود.

کارگردان: حسین ریگی

نویسنده: مهدی تراب بیگی

معرفی فیلم هوک

فیلم سینمایی «هوک»، به کارگردانی حسین ریگی و تهیه‌کنندگی علی آشتیانی‌پور که در بخش سودای سیمرغ چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور دارد، از تولیدات بنیاد سینمایی فارابی است.

 

داستان فیلم هوک

دو برادر ورزشکار بلوچ برای رسیدن به آرزوهای بلندپروازانه خود تلاش می‌کنند.

 

عوامل فیلم سینمایی هوک

عوامل اصلی «هوک» عبارتند از مدیر فیلمبرداری: شهرام نجاریان، تدوین: سودابه سعیدنیا، مدیر صدابرداری: محمود سماک باشی، موسیقی: فردین خلعتبری، جانشین تهیه کننده: مریم پیرکاری، مدیر تولید: مرتضی آشتیانی پور، طراح صحنه: مهدی سعیدی، طراح چهره‌پردازی: مرتضی کهزادی، طراحی و ترکیب صدا: امین شریفی، طراح لباس: ندا سلیمی، طراح جلوه‌های بصری: علی سجادی، اصلاح نور و رنگ:  سامان وفایی، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، مشاور کارگردان: شکیل مظفری، مشاور لهجه: صادق سهرابی، استوری برد: فروردین کاشانی، طراح لوگو و پوستر: محمد روح الامین، مدیر تدارکات: مهدی سویزی، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: سید مهرداد حسینی نژاد، دستیار اول فیلمبرداری: سجاد کریمی.

بستن
فیلم-سریال-رایگانفیلم-سریال-رایگان

عکس‌های فیلم هوک

نخستین تصویر از فیلم سینمایی «هوک»

نقدهای فیلم هوک

بومی دوپاره


هوک تلاشی ست برای [بقول سازنده اش] ادای دین سینمای ایران به بلوچستان. قصه ای در بستر سیستان و خیزش یک قهرمان از ورای تمام حرمان ها و گذر از خود برای رسیدن به انسانیت. ماجرای پسری که در میانه ی فیلم پایش میلغزد ولی با رجوع به ارزشهای باطنی خویش مجدد به مسیر عروج باز میگردد. هوک تصویری ست جدید و گاها خوش زاویه از جفرافیای زیستی‌، فرهنگی و اجتماعی سیستان و بلوچستان برای تلنگر به سینمای مرکز گرا. هوک یادآوری بوکس بی رقیب، هنر بی نظیر و غنای بی انتهای بلوچستان است. از طبیعت زیبایش تا منابع متنوعش و تا کرامت و بزرگواری مردمانش.  قصه اما در بیان تمام این قاصر و الکن است. فیلم خیلی جاها از ریتم می افتد و چون نوازنده ی فالش‌، مخاطب را می آزرد. چفت و بست ماجراها خیلی درست از آب درنیامد و اصولا روابط علت و معلولی در فضای ماورایی سیر میکنند. فیلم تا پیش از بزرگ شدن یکباره قهرمان ، اثری دوست داشتنی و لطیف است. به ارامی خودش را معرفی میکند و اجازه همزاد پنداری به مخاطب میدهد. روالش منطقی ست و خورده پیرنگهایش را هرچند دست و پاشکسته اما از بحران عبور میدهد. در این قسمت اثری نوجوانانه است که بیننده اش را و کمابیش بدنبالش میکشاند.  در پاره ی دوم و با بزرگ شدن غرقابی شیروک، ریتم از دست فیلمساز ول میشد. حوادث پس و پیش روایت میشوند و گاها چنان بالیوودی و کلیداسرار طور پیش میرود که گویی ارتباطی با بخش اول ندارد. رفت و آمدهای بی ربط نامزد شیروک که نه تنها بار عاطفی فیلم را بدوش نمیکشد که انگار بی ربط ترین شخصیت در سرنوشت قهرمان است. محو شد یکهویی کهور آنهم بعد از آنهمه مقدمه چینی برای معرفی این شخصیت باگ گلدرشت فیلم است. عدم تاثیر متوازن گزر زمان بر تمام کارکترهای فیلم هم بیشتر ذهن مخاطب ...
هوک تلاشی ست برای [بقول سازنده اش] ادای دین سینمای ایران به بلوچستان. قصه ای در بستر سیستان و خیزش یک قهرمان از ورای تمام حرمان ها و گذر از خود برای رسیدن به انسانیت. ماجرای پسری که در میانه ی فیلم پایش میلغزد ولی با رجوع به ارزشهای باطنی خویش مجدد به مسیر عروج باز میگردد. هوک تصویری ست جدید و گاها خوش زاویه از جفرافیای زیستی‌، فرهنگی و اجتماعی سیستان و بلوچستان برای تلنگر به سینمای مرکز گرا. هوک یادآوری ...

بی‌آلایش، در ابتدای راه


   هوک اگرچه فیلمی است انسانی، صاف و ساده و قابل تأمل اما ضعف‌هایش در اجرا تبدیل به حجابی میان مخاطب و حسی که از فیلم می‌گیرد شده است. تقریباً بجز لحظاتی از بازی امیر جعفری و علیرضا جعفری در فیلم، بازی تمام بازیگران ضعیف است و اساساً فیلم‌ساز نتوانسته است از آنان بازی خوبی بگیرد. اجرای برخی صحنه‌ها بسیار تصنعی و بد است مثل صحنه دعوای شیروک با هم مدرسه‌ای خود یا درگیری برادرش در ابتدای فیلم. در جایی دیگر، یک باره شاهد بزرگ شدن شیروک هستیم در حالی که بقیه شخصیت‌ها تغییر چندانی در ظاهر نداشته‌اند و گویی فقط پسرک در این سال‌ها بر سنش افزوده شده است.  همچنین کم‌تجربگی و عدم پژوهش فیلم‌ساز نیز در برخی صحنه‌ها به چشم می‌آید. شخصی که قطع نخاع می‌شود و فقط چشمانش باز و ...
   هوک اگرچه فیلمی است انسانی، صاف و ساده و قابل تأمل اما ضعف‌هایش در اجرا تبدیل به حجابی میان مخاطب و حسی که از فیلم می‌گیرد شده است. تقریباً بجز لحظاتی از بازی امیر جعفری و علیرضا جعفری در فیلم، بازی تمام بازیگران ضعیف است و اساساً فیلم‌ساز نتوانسته است از آنان بازی خوبی بگیرد. اجرای برخی صحنه‌ها بسیار تصنعی و بد است مثل صحنه دعوای شیروک با هم مدرسه‌ای خود یا درگیری برادرش در ابتدای فیلم. ...

نظرهای منتشر شده فیلم هوک