پوستر undefined

فیلم‌ سینمایی |کمدی

چپ راست

Left . Right

۵.۲ /۱۰
امتیاز سلام سینما

از ۱۰ رای

منتقدان:

۱

امتیاز دهید:

فیلم چپ راست داستان اقای راستی (رامبد جوان) بوده که با رقیب چپی‌اش (پیمان قاسمخانی) دشمنی دیرینه دارد و تصمیم می‌گیرد مثل قدیم برایش پاپوش درست کند و همسرش (سارا بهرامی) و رقیبش (ویشکا آسایش) هم وارد داستان می‌شوند. این دو رقیب با ورود یک زن غریبه به زندگیشان دچار تحولی عظیم می‌گردند و متوجه میشن باید متحد شوند، وقتی حاج‌اقا (سروش صحت) باخبر میشه وارد ماجرایی می‌شوند که اتفاقات طنز تلخ و شیرینی را برایشان رقم میزند.

کارگردان: حامد محمدی

نقدهای بلند فیلم چپ راست

معلق در ایده و اجرا مثل «چپ راست»!


 برای نوشتن درباره فیلم «چپ راست» باید از تیتراژ پایانی شروع کرد، جایی که تماشاگران محدود داخل سالن با چهره‌های در هم از بی‌کیفیت بودن فیلم و تلف‌شدن وقت و بهای بلیت سینما معترضند، بله درست است. «چپ راست» به شدت بی‌کیفیت و غیرقابل‌باور است. مخاطب به انگیزه کمدی بودن فیلم بلیت تهیه می‌کند، اما دریغ از یک موقعیت که حتی صدای خنده یک نفر به گوش برسد!

حامد محمدی که نابلدی در کارگردانی را فریاد می‌زند، (نمونه‌اش سریال ناتمام قبله عالم) در «چپ راست» فکر کرده برای مخاطب چندین دهه گذشته فیلم ساخته‌است! شوخی‌های لوس و بی‌مزه که اساساً به طنز هم نمی‌رسند. فیلم نه کمدی است، نه سیاسی فقط اشاره‌ای الکن به دو تحلیلگر مسائل سیاسی دارد، یکی اصلاح‌طلب و دیگری اصولگرای تندرو.
به نظر می‌رسد محمدی به همراه پدر تهیه‌کننده‌اش قصد شوخی سخیف با دو طیف سیاسی را داشته‌اند، شوخی که نه سر دارد و نه ته و به شدت لمپن شده‌است. یک موضوع الکن بی‌قاعده که حتی ایجاد موقعیتی هم ندارد، یعنی کارگردان نمی‌داند ژانر فیلمش چه چیزی است، چراکه قطعاً «چپ راست» با فیلمنامه جلو نرفته‌است. از بی‌قاعده‌بودن شکل‌گیری قصه‌اش که آن هم ناقص و پرتکرار است، می‌شود این را فهمید که فیلمنامه‌ای در کار نیست. فیلم با یک طرح چند خطی جلو رفته و کارگردان پرمدعایش فکر کرده‌است با داشتن رامبد جوان و پیمان قاسمخانی می‌تواند از مخاطب خنده بگیرد.
سؤال مهم این است که قاسمخانی خودش فیلمنامه‌نویس کمدی است و چطور توانسته در چنین فیلمی بازی کند! چپ راست در مضمون خود معلق مانده‌است، چیزی برای ارائه ندارد و پیشرفتی برای قصه شکل نمی‌گیرد. دعوا‌ها و کل‌کل سیاسی بشیر و اصلان به شدت باسمه‌ای و تاریخ انقضا گذشته است. کارگردان سعی داشته با بی‌اطلاعی از جامعه سیاسی بگوید که دیگر تفرقه‌ای میان اصولگرا و اصلاح‌طلب‌ها وجود ندارد، اما شیوه روایتش آنقدر ابتدایی و فارغ از هنر است که پیام سیاسی در فیلم احساس نمی‌شود، چراکه کارگردان وقت کافی برای پژوهش در این مقوله صرف نکرده‌است و اساساً اطلاعات سیاسی ندارد و جرئت پرداخت هم ندارد، چراکه محمدی فقط از دیالوگ‌های نخ‌نما‌شده که تبدیل به کل‌کل میان اصلان و بشیر شده استفاده کرده و آن هم استفاده‌ای که برای فیلم فایده و اثری ندارد و قابلیت درون ژانری است و ایضاً ارتباطی با مضمونش ندارد. در «چپ راست» همه چیز سطحی و فارغ از پیشرفت درام شکل گرفته و چارچوب یا مبنای لازم برای نوع روایت کمیک سیاسی در نظر گرفته نشده‌است که این از نابلدی کارگردان است که عدم تجربه واضح آن در سریال قبله عالم مشهود بود.
«چپ راست» نه می‌تواند سرگرم‌کننده باشد و نه حتی یک اثر سینمایی که مخاطب بتواند از آن لذت حداقلی ببرد. محمدی با استفاده از دو بازیگر اصلی‌اش که البته این اواخر به شدت بازیگران ضعیفی محسوب می‌شوند، به نفع جیب پدرش (تهیه‌کننده فیلم) سوءاستفاده کرده و مخاطب را گول زده‌است این دو بازیگر حتی نمی‌توانند کمدی موقعیت ارائه دهند. زمانی که فیلمنامه‌ای نباشد تا شخصیت شکل بگیرد، بازیگر چگونه می‌تواند نقشش را پیدا کند تا بتواند آن را بازی کند!
«چپ راست» یک اثر سخیف و سطحی است که راهش را نمی‌داند. اساساً موضوع تعویض بچه‌ها هم آنقدری اهمیت یا بهتر بگویم جذابیتی ندارد، محمدی سعی کرده‌است نگرش‌های سیاسی را زیر سؤال ببرد که البته در این راه هم نابلدی‌اش مشهود است. آن چیزی که روی پرده شکل گرفته‌است، بیشتر مدیوم تلویزیونی است تا سینما. بازی‌ها به شدت ضعیف و تصنعی است تا جایی که رامبد جوان در بعضی از سکانس‌ها نوع گفتارش را فراموش می‌کند. «چپ راست» اثری است که مخاطب قبل از خروج از سالن سینما آن را از یاد می‌برد.

بستن