ادای احترام پرشور هالیوود به رابرت دووال؛ مردی که میشد با او بازی کرد و خندید
در پی درگذشت رابرت دووال، یکی از اسطورههای تاریخ سینمای آمریکا و بازیگر «پدرخوانده» و «اینک آخرالزمان»، بسیاری از چهرههای مشهور هالیوودی به او ادای احترام کردند.
مرگ دووال از طریق بیانیهای از همسرش، لوسیانا دووال، در فیسبوک اعلام شد.
آدام سندلر، که در فیلم «کلاهبرداری» (Hustle) در سال ۲۰۲۲ در کنار دووال بازی کرده بود، در اینستاگرام یادبودی صمیمانه به اشتراک گذاشت. او نوشت که این نماد هالیوود «یکی از بزرگترین بازیگرانی بود که تا به حال داشتهایم.»
سندلر نوشت: «او مرد بزرگی بود که میشد با او صحبت کرد و خندید. او را خیلی دوست داشتم. همه ما او را دوست داشتیم. فیلمهای زیادی داشت که افسانهای بودند. هر وقت میتوانید آنها را تماشا کنید. به همسرش لوسیانا و همه خانواده و دوستانش تسلیت میگوییم.»
ویولا دیویس در Threads نوشت که حضور در کنار دووال در فیلم هیجانانگیز «بیوهها» (Widows) در سال ۲۰۱۸ «افتخاری» برای او بوده است.
دیویس اضافه کرد: «من در حیرت بودم، همیشه از تصویرسازیهای برجسته شما از مردانی که هم آرام و هم در انسانیت خود مسلط بودند، شگفتزده بودهام. شما یک غول بودید... یک نماد... «اینک آخرالزمان»، «پدرخوانده»، «کشتن مرغ مقلد»، «بخششهای محبتآمیز»، «رسول»، «کبوتر تنها»... و غیره... عظمت هرگز نمیمیرد. باقی میماند... به عنوان یک هدیه. آسوده بخواب، آقا. نام تو بر زبانها خواهد ماند... باشد که دستههای فرشتگان تو را به آرامش برسانند.»
مایکل کیتون، که در کمدی ران هاوارد با عنوان The Paper در سال ۱۹۹۴ با دووال همبازی بود، تصویری از ستاره «بخششهای محبتآمیز» را در اینستاگرام با این عنوان به اشتراک گذاشت: «دوست دیگری درگذشت. میشد با او بازی کرد و دوست شد. بعدازظهر خوبی را [با او] در ایوان جلویی خانهام گذراندم و در مورد اسبها صحبت کردم. او به عنوان یک بازیگر، عظمت را مجسم میکرد. روحت شاد.»
والتون گوگینز، ستاره سریال «فالاوت»، که در فیلم «رسول» (The Apostle) محصول ۱۹۹۷ که دووال کارگردانی و بازیگری آن را بر عهده داشت، نقشی کوچک ایفا کرد، در اینستاگرام خود در ادای احترامی طولانی نوشت: «نور آسمانی درخشش خود را از دست داد... مطمئناً برای من هم همینطور بود. بابی دووال، بزرگترین قصهگوی تمام دوران، ما را ترک کرد. او دوست من بود؛ مربی من. من این عکسها را ۳۰ سال است که با خود دارم. آنها توسط عکاس ثابت سر صحنه فیلم «رسول»، فیلمی که او نویسنده و کارگردان آن بود، گرفته شدهاند. من ۲۴ ساله بودم. افتخار همکاری با این مرد، شناختن این مرد هنوز مهمترین تجربه زندگی من است. او ستاره قطبی من، قهرمان من بود.»
تد ساراندوس، مدیرعامل نتفلیکس، نیز در اینستاگرام از دووال یاد کرد. او در کنار عکسهایی از مشهورترین آثار این بازیگر نوشت: «این که بازیگری باشید که بتواند در برخی از بهترین فیلمهای ساخته شده، تمام صحنهها را از آن خود کند و همچنان نقش اول فیلمهای بزرگ و کوچک باشد، در هالیوود کار کوچکی نیست. رابرت دووال چنین بازیگر و ستارهای بود. امروز یکی از بزرگان را از دست دادیم - خدا را شکر که همیشه تام هیگن، سرهنگ دوم بیل کیلگور، بول میچام، مک اسلج و تمام شخصیتهای بزرگی را که او برای ما جاودانه کرد، خواهیم داشت.»
استیون کینگ، نویسنده، یکی از نمادینترین جملات دووال را در مجله «اکس» به یاد این بازیگر فقید به اشتراک گذاشت. او نوشت: «من عاشق بوی ناپالم در صبح هستم!» روحت شاد رابرت دووال.» [این جمله تاریخی را کاراکتر دووال در فیلم «اینک آخرالزمان» بر زبان آورده بود.]
اسکات کوپر، که دووال را در «قلب دیوانه» (Crazy Heart) و آخرین فیلمش «قلب آبی کمرنگ» (The Pale Blue Heart) کارگردانی کرده بود، در بیانیهای به ورایتی گفت که ستاره «پدرخوانده» را «مهمترین مربی هنری» خود میداند.
کوپر گفت: «او تهیهکننده و بازیگر اولین فیلم من، «قلب دیوانه» بود و از آن لحظه به بعد، تقریباً هر فیلمنامهای را که مینوشتم، میخواند و خرد آرام و ایمان تزلزلناپذیر خود را به من هدیه میداد. او سرسختترین حامی من بود - نه با ژستهای بزرگ، بلکه با صداقت، دقت و عشق به خود اثر. میراث او به عنوان یکی از غولهای واقعی بازیگری محفوظ است، اما چیزی که بیشتر با خود خواهم برد، سخاوت، فروتنی و الگویی است که او از یک زندگی کاملاً وقف حقیقت ارائه داد. من بدون او فیلمساز - یا مردی - که هستم، نبودم.»
منبع: ورایتی