نقد فیلم طرح فنیقی

این روزها که فیلم «طرح فنیقی» وس اندرسون در دسترس قرار گرفته دوباره برخی زبان به انتقاد گشوده‌اند که او مدام در حال تکرار خود است و ایده‌ی تازه‌ای برای رو کردن ندارد. از زمان فیلم «هتل بزرگ بوداپست» وس اندرسون شروع به ساختن مجموعه آثاری کرده که در شکل و شمایل و قاب‌بندی و شیوه‌ی قصه‌گویی آشکارا ارتباط نزدیکی به هم دارند و شباهت‌ها انکار ناپذیر است اما در تمامی این آثار، یکی کمتر و یکی بیشتر، نبوغی جریان دارد که در کمتر آثار این روزها قابل شناسایی است. حال اثر تازه‌ی او بازگشت به همان کمال مطلوب فیلم «هتل بزرگ بوداپست‌» است. گرچه  در نهایت کمی با فاصله در مرتبه‌ای نازل‌تر از آن قرار می گیرد و می‌توان کنار «گزارش فرانسوی» به عنوان یکی از فیلم‌های خوب این سال‌های وس اندرسون جایی برایش رزرو کرد. نقد فیلم «طرح فنیقی» را با جستجوی نشانه‌های نبوغ در اثر تازه‌ی وس اندرسون آغاز می کنیم....

در جهانی که فرم به‌سادگی قربانی محتوا می‌شود و داستان‌گویی اغلب در هیاهوی جلوه‌های ویژه و سرعت روایت گم می‌شود، وس اندرسن با «طرح فینیقی» یک‌بار دیگر به ما یادآوری می‌کند که چگونه می‌توان سینما را همچون یک ساز دقیق کوک کرد؛ سازی که هر نت آن، هر صحنه‌اش، هر حرکت دوربین و هر جمله از دیالوگ‌ها، هماهنگ و آگاهانه در ساختار کلی اثر جای گرفته‌اند...