اگر به ساخته‌های اخیر مارول، از «تاندربولتز» تا «چهار شگفت‌انگیز» نگاهی بیندازید، به‌خوبی می‌بینید که MCU مسیر خود را عوض کرده؛ یا بهتر بگویم، به مسیر سابق بازگشته است. در سال‌های اخیر، با معرفی داستان‌های چندچهانی و تهدیدات سلستیالی و فراکیهانی، مارول از مهم‌ترین عناصر کمیک‌ها، یعنی قهرمانان خود غافل شده بود. سریال «آیرونهارت» (Ironheart)، تازه‌ترین مجموعه‌ی مارول در دیزنی‌پلاس، شبیه دو فیلم اخیر MCU، تمرکز خود را بر یک قهرمان و داستانی کوچکتر و صمیمی‌تر می‌گذارد؛ داستانی که مارول می‌داند می‌تواند از پس آن برآید. با این حال و با وجود بازگشت به روزهای خوش گذشته‌ی MCU با «آیرونهارت»، این سریال یکی از پروژه‌های قدرنادیده‌ی مارول است که مثل «آگاتا تمام مدت» (Agatha All Along)، دستمایه‌ی پیش‌داوری‌های ناعادلانه شده است. در نقد «آیرونهارت» به علل شکست سریال می‌پردازم که خود مارول در آن نقش پررنگی ایفا می‌کند....

هالیوود مدتی است که سود خود را در چرخه‌ی بی‌پایان بازسازی‌ها و فرنچایزها می‌بیند و این بار سراغ یکی از محبوب‌ترین فرنچایزهای نوجوانان، یعنی «چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم» (How to Train Your Dragon) آمده است. اگر نسخه‌ی اصلی را ندیده بودیم – که در این دوره زمانه با تمام کارتون‌ها و فیلم‌هایی که پس از فیلم ۲۰۱۰ در این فرنچایز بیرون آمده امر دشواری است – اقتباس تازه می‌توانست در زمره‌ی اقتباس‌های خوش‌ساخت از کتاب‌های کودکان قرار گیرد. ...

«اسپاینال تپ» (This Is Spinal Tap) فیلم خاصی است؛ از یک طرف مستندنمایی است که از هر مستندی دنیای راک اند رول را واقعی‌تر به تصویر می‌کشد، از طرف دیگر، چنان دیوانه‌وار و مضحک است که می‌مانید مردم چطور در ۱۹۸۴ باورشان شده بوده اسپاینال تپ یک گروه واقعی‌اند. اگر «مانتی پایتون و جام مقدس» (Monty Python and the Holy Grail) ۱۹۷۵ نبود، جا داشت «اسپاینال تپ» مهم‌ترین نقطه عطف تاریخ سینمای کمدی نام گیرد. به مناسبت ۴۱سالگی فیلم «اسپاینال تپ» و البته دنباله‌ی آن که اواخر امسال میلادی منتشر خواهد شد، الان موقع مناسبی است که سراغ نقد این شاهکار تاریخ راک اند رول برویم....

در سینمای هالیوود مرسوم است که کارگردان غیر امریکایی بعد از موفقیت فیلم اولشان به سراغ ساخت یک فیلم پرستاره بروند. این در واقع راهی برای بیشتر شناخته شدن و جذب گیشه است که در اکثر مواقع نتیجه موفقیت‌آمیزی را هم به همراه دارد. ...

پرویز نوری، منتقد قدیمی سینمای ایران، از دنیا رفت....

فیلم‌هایی که درباره مسابقات اتومبیل‌رانی ساخته می‌شوند، اغلب یک مشکل یکسان دارند؛ خواسته یا ناخواسته مبتنی بر فرمول‌ مشخصی هستند: راننده‌ای با مشکلات شخصی یا روحی که پس از چالش‌های فراوان، به قهرمانی می‌رسد. ذات این آثار است که درباره‌ی تلاش، تمرین و پیروزی باشند و البته کلیشه هم اگر درست استفاده شود، همیشه جذابیت دارد. نقد فیلم «اف 1» -یا همان «فرمول یک»- (F1 the Movie) جوزف کوشینسکی را در این مطلب می‌خوانید....

«او را برگردانید» از قواعد ژانر ترسناک پیروی می‌کند، اما آنچه که می‌بینیم، تنها یک فیلم منزجرکننده درباره‌ی کودکان ربوده‌شده، مناسک ترسناک و سرمازیستی نیست؛ جدیدترین ساخته‌ی برادران فیلیپو، در لایه‌های عمیق‌تر خود، تراژدی‌ای درباره فقدان و وسوسه‌ی جذاب بازگرداندن عزیزانِ ازدست‌رفته است. نقد فیلم «او را برگردانید» (Bring Her Back) را در این مطلب می‌خوانید....

ریچل بروزناهان در کارنامه‌ی خود نقش زنان قدرتمند، شوخ‌طبع و نامتعارف کم ندارد. این بازیگر متولد ویسکانسین امریکا، اولین حضور سینمایی خود را با فیلم ترسناک «متولدنشده» (The Unborn) و در ۲۰۰۹ میلادی تجربه کرد. از آن زمان تاکنون، ریچل بروزناهان به یکی از چهره‌های محبوب در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی تبدیل شده که تا همین چند ماه پیش بهترین اجرای او را در نقش خانم میزل در سریال «خانم میزل شگفت‌انگیز» (The Marvelous Mrs. Maisel) دیده بودیم؛ نقشی که برای بروزناهان جایزه‌ی امی هم در پی داشت....

فهرست نامزدهای جوایز فیلم آکادمی بریتانیا (بفتا) برای سال ۲۰۲۶، خالی از غافلگیری نیست. در حالی که فیلم‌هایی مانند «نبرد پشت نبرد»، «گناهکاران»، «همنت» و «مارتی سوپریم» تا حد زیادی مطابق انتظار عمل کردند و در صدر فهرست قرار گرفتند، در بخش‌های دیگر، فیلم‌های بیشتری وجود داشت که باعث تعجب ناظران جوایز شد....

فیلم «آه سرد» اولین تجربه کارگردانی بلند «ناهید صدیق» است و همین نکته می‌تواند به‌خودی خود برای کنجکاو شدن درباره‌ی این فیلم و تجربه تماشای آن کافی باشد؛ کشف جهان تازه یک فیلمساز جدید همیشه برای سینمادوستان اتفاق جذابی بوده است ودر عین حال هم می‌هوانید از خود بپرسید ناهید عزیزی کیست و آیا باید در آینده از دیگر ساخته‌های او انتظاری داشت یا نه....

لئوناردو دی کاپریو با کسب هفتمین نامزدی خود در شاخه بهترین بازیگر مرد جوایز بفتا، در کنار اسطوره‌هایی چون دنیل دی لوئیس، مایکل کین و لارنس اولویه قرار گرفت و هم‌زمان رکورد جوان‌ترین بازیگری را که به این تعداد نامزدی دست یافته، از آن خود کرد. ...

واگنر مورا بازیگر سرشناس برزیلی، با ایفای نقشی پر قدرت در «مامور مخفی» به کارگردانی کلبر مندونسا فیلیو، برای نخستین بار در تاریخ سینمای برزیل نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد شد؛ موفقیتی که نه تنها برای او، بلکه برای سینمای آمریکای لاتین نقطه عطفی به شمار می‌رود. ...