یکی از خسته کننده ترین فیلم های ژانر وحشت در چند سال اخیر

 ترجمه اختصاصی سلام سینما

یکی از خسته کننده ترین فیلم های ژانر وحشت در چند سال اخیر ، فیلم «مرد لاغر» اثر «سیلوین وایت» است.این فیلم تلاش می کند تا از یک پدیده اینترنتی یک اثر معمولی خلق کند اما تنها جذابیتی که برای آن باقی می ماند ، بی نظمی فولکورگونه ی آن است. مخاطبان مسن تر چیزی راجع به شخصیت فیلم نمی دانند و دلیلی برای توجیه محبوبیت آن پیدا نمی کنند. نمایش فیلم در سینما بدون پیش نمایش آن برای منتقدان نشانگر این است که شرکت «اسکرین جمز» که پخش کننده ی فیلم است ، بدون اینکه نگران ضعف کلمه به کلمه فیلم باشد ، به دنبال درآمد زایی در مدت زمان کوتاهی بوده است.

شخصیت اصلی داستان در یک فروم اینترنتی در سال 2009 در طی یک مسابقه ی عکس های فتوشاپ شده ی ترسناک به دنیا آمده است. کسی که او را به دنیا آورده یک کاربر با اسم مجازی «ویکتور سرژ» است که دو عکس قدیمی از کودکان پیدا کرده و یک شکل بلند ، لاغر و بدون صورت را در پس زمینه ی آن عکس چسبانده و نوشته هایی با مضموم جنایت های بسیار هولناکی نیز به آن اضافه کرده است. بنظر می رسد این شخصیت از کابوس های شبانه و شیدایی الهام گرفته شده است.

اینجا فیلمنامه ی «دیوید برک» چهار دختر را معرفی می کند که هیچ اطلاعی از این راز ندارند. در سکانسی آنها در زیرزمین نشسته اند و در حال تماشای فیلم های مستهجن هستند تا اینکه بحث این راز پیش کشیده می شود ، بنظر می رسد که پسرهایی که با آنها وقت می گذرانند عزم خود را جزم کرده اند تا «مرد لاغر» را احضار کنند ، و این چهار دختر تصمیم می گیرند تا پسر ها را در این کار شکست دهند. طی چند جست و جو در اینترنت ، آنها به یک سری ویدئوهای جادویی برمی خورند که روح افرادی که آنها را تماشا می کنند را آلوده می کنند.

صدای آهسته ی وزوز در جلسه ی احضار ، ناآرامی و بی قراری کمتری را نسبت به سکانس شب زنده داری در فیلم «ماری خونین» به مخاطبان القاء می کند. در طول هفته کابوس های شبانه دختران شروع می شود و این تا جایی ادامه پیدا می کند که یکی از آنها به نام «کتی»(آنالیس باسو) طی یک اردوی آموزشی در جنگل ناپدید می شود. به مرور آنها متوجه می شوند که اسیر یک موجود فراطبیعه شده اند ، باقی دخترها به این نتیجه می رسند شاید بتوانند با «مرد لاغر» وارد یک معامله شوند ، کسی به دزدیدن کودکان شهره است. 

اما همه چیز آن گونه که آن ها تصور می کنند پیش نمی رود. همه چی با سرعت خواب آوری اتفاق می افتد ( شما نمی توانید باور کنید که مدت فیلم یک ساعت و نیم است) ، «وایت» و «برک» نشان می دهند که روز به روز هر یک از آن دختران چگونه توسط انرژی بیوالکتریک «مرد لاغر» آلوده تر می شوند. به ویژه «هالی»(جولیا گلدانی) و «رن»(جویی کینگ) ، متحد می شوند که راز قدیمی کشف کنند تا بتوانند این طلسم را بشکنند. این بازیگران دختر که با هم در حال رقابت هستند لیاقت این را دارند تا نقش های واقعی تری بازی کنند اما در فیلمنامه ی «برک» اینقدر بدون کاراکتر است که یک موجود ترسناک بدون چهره در کمین قهرمانان داستان است.

در ایده آل ترین حالت ممکن این فیلم می تواند فضای عصبی بین رویا و آگاهی را خاطر نشان کند و به آرامی مخاطبانش را به سمت اشتیاق به باور کردن یک فیلم بی معنی که به درد تماشا کردن در ساعت 3 بامداد می خورد ، سوق دهد.فیلم بجای آنکه مخاطبانش را هیپنوتیزم کند ، بیشتر در تلاش است تا آنها را برای بیدار ماندن به چالش بکشد.و این کار با استفاده یک یا دو لحظه ی ترسناک انجام می دهد البته این لحظات کمی دیر به تصویر کشیده می شود و همین نیز باعث می شود تا قدرت واقعی خود را از دست بدهند.آنهایی که از داستان «مرد لاغر» در طی چند سال اخیر حسابی به خود لرزیده اند ، اگر خودشان دست به قلم شوند و درباره ی او داستانی بنویسند ، حتما بیشتر به آنها خوش خواهد گذشت.

منبع : هالیوود ریپورتر

مترجم : وحید فیض خواه