آیا ونوم به مقصد می رسد ؟

 ترجمه اختصاصی سلام سینما

فیلم «ونوم» حاصل تلاش طولانی مدت شرکت «سونی پیکچرز» برای حفظ شخصیتی که قبلا آن را در فیلم «مرد عنکبوتی» و کتاب­های کمیک «ددپول» دیده بودیم را بر پرده ­های نقره ­ای سینماها عرضه می­کند. اما «ونوم» نسبت به «پلنگ سیاه» و «انتقام جویان : جنگ ابدیت» یک سقوط آزاد در ژانر قهرمانی محسوب می شود. شاهد یک فیلم با مدت زمان کوتاه و ریتم شوخ و شنگ هستیم که بنظر می رسد بیشتر یک فیلم سوپرمارکتی درجه دوم باشد تا یک اقدام رسمی برای شروع یک فرنچایز جدید بنام «ونوم» که از حضور شخصیت های عنوان داری مثل «جکیل» و «هاید» بهره می برد. «ونوم» تا حدی قابل تحمل است که آن را یک کمدی در نظر بگیریم نه یک فیلم اکشن ماجراجویی ابرقهرمانی.

آخرین بار «ونوم» را در اثر ضعیف «سم ریمی» یعنی «مرد عنکبوتی 3» دیدیم. حالا 11 سال طول کشیده تا این شخصیت به سینماها برگردد و «توفر گریس» جای خود را به «تام هاردی» بدهد. بازیگری که سابقه ی ایفای نقش در یک فیلم ابرقهرمانی دیگر بنام «خیزش شوالیه تاریکی» در نقش «بین» را دارد. هاردی نقش یک خبرنگار تحقیقاتی بنام «ادی بروک» را دارد که از نیویورک به سن فرانسیسکو منتقل شده است. این نقش آفرینی با سابقه ی درخشان او در بازیگری فاصله ی زیادی دارد اما چون او این نقش را به اصرار پسرش پذیرفته ، کمبود عمق و شوق او در ایفای این نقش بخشودنی است. 

کارگردان فیلم «روبن فلیشر» تلاش کرده تا واقعا «ونوم» یک فیلم درجه R باشد که بنظر می رسد برای یک فیلم با موضوع زندگی یک ضد قهرمان خبیث که سر مردم را می خورد ، درجه بندی مناسبی باشد. اما شرکت سونی اصرار داشته که فیلم با درجه PG13 ساخته شود و به همین دلیل بسیاری از صحنه های خون ریزی و خشونت آمیز در فیلم وجود ندارند. این کار حتی کمی بیشتر عدم صداقت سازندگان فیلم بیننده ها را آزار می دهد اما باز هم این بزرگترین مشکل فیلم نیست. جلوه های ویژه فیلم بسیار احمقانه و کم ارزش ساخته شده اند و «ونوم» بیشتر از اینکه یک هیولای وحشت آور باشد ، شبیه به یک احمق است. مدت زمان کوتاه فیلم با اینکه به دلیل تدوین سنگین است اما چاله های فیلمنامه را بیشتر مشخص کرده و انتظار تماشای یک فیلم حماسی را در مخاطب از بین می برد. بنظر می رسد «ونوم» از آن دسته فیلم هایی است که با یک ایده ی عالی شروع می شود اما در ادامه مسیر خود را گم می کند. این فیلم برای دقایقی خندیدن خوب است و شوخی های در آن وجود دارد که هرگز کسی فکرش را نمی کرد.

نیم ساعت یعنی دو سوم زمان کل فیلم فقط برای معرفی شخصیت ها و داستان فیلم زمان صرف شده است. «ادی» را می بینیم که بیش از حد به سوژه ی خبری خود نزدیک شده است. در ادامه «ریز احمد» را در نقش «کارلتون دریک» داریم که وقتی در حال انجام آزمایش های شیمیایی خود است ، حاضر است به راحتی اصول اخلاقی را زیر پا بگذارد. ادی نامزدی بنام «آن وینگ»(میشل ویلیامز) دارد که رابطه ی خود را با او پس از اخراجش به دست ادی قطع می کند. در پایان «ونوم» را داریم که در آزمایشگاه دریک گیر افتاده تا اینکه یک میلیونر (جنی اسلیت) پیدا می شود و «ونوم» را آزاد می کند تا داستان او شروع شود. شرایط از کنترل خارج می شود ، ادی تبدیل به یک بیگانه می شود و «ونوم» پدید می آید.

با اینکه «ونوم» یک اثر فراموش شدنی و بی اهمیت است اما نباید ان را شایسته تمسخر و توهین دانست. با اینکه یک فیلم ابرقهرمانی عالی نیست و فرصت بزرگی را حرام کرده اما در نشان دادن «ونوم» به عنوان یک شخصیت پر از تعارض و پیچیده به خوبی عمل کرده است. در سکانس های میانی فیلم این سوال به ذهن متبادر می شود که فرنچایز «ونوم» از کجا آمده و به کجا می رود ؟ آیا به مقصد خود می رسد؟ از نظر گیشه پاسخ مثل همیشه مثبت است. اما پاسخ به این سوال سخت است. اولین قسمت این فرنچایز بارقه های کوچکی از امید در من روشن کرد تا امیدوار بمانم که «ونوم» با قسمتی بهتر بازمی­گردد. امیدوارم که فیلمسازان آینده برای ساخت آثاری عاری از ضعف و سطحی نگری مثل فیلمی که فلیشر و تیم خلاقش تولید کرده اند ، تمام تلاش خود را به کار گیرند.

منبع : ReelViews

مترجم : وحید فیض خواه