سیاه،ابی،.....

  بدون شک شکل گیری نظام شخصیتی و تربیتی تمامی انسان ها در همان اوایل زندگی صورت می پذیرد و به طور یقین با محیط زندگی و زیست هر انسانی رابطه ای تنگاتنگ و بدون فاصله ای دارد.بسیاری از خلقیات و روحیات افراد در دوران کودکی پایه ریزی میشوند و با ثبت شدن و ته نشین شدن در ناخوداگاه افراد نقش پررنگی را برای هر فردی ایفا می کنند. فیلم مهتاب فیلم سرنوشت است فیلمی است دل نشین و خوش لحن که مخاطب را با شایرون و اطرافیانش همراه می کند و روند تکاملی و رشد شایرون و تاثیر محیط و افراد را به نمایش می گذارد.فیلم به نحو بسیار دقیقی دارای فیلمنامه ای کامل در شخصیت پردازی است و به تمام کاراکترهای خود عمق و بعد می بخشد و از بیان کوچکترین نکته ای در مورد شخصیت هایش غافل نمیشود.و با ارامش وتامل روایت خود را کامل میکند وبا کمترین استفاده از افکت های فیلمنامه نویسی همچون تعلیق،معما،غافلگیری بدون اینکه لطمه ای به ریتم فیلم وارد شود تا به اخر مخاطب را درگیر میکند. شایرون پسربچه ای کم حرف و منزوی که بدون پدر و با مادر معتاد و تن فروش خود زندگی میکند، به راحتی مصداق تاثیر خوداگاه و ناخوداگاه محیط و جامعه بر روی فرد است،محیطی که به اسانی می تواند شایرون را تبدیل به هیولایی در جامعه بکند که مطمنا شایرون های زیادی در اثر این عامل دچار لغزش و خطا شده اند اما ذره ای محبت و توجه می تواند تمامی اثرات سوء و مخرب محیط را از بین ببرد و تاثیر شگرف و بی بدیلی بر روی فرد به خصوص یک کودک بگذارد و حداقل این هیولا رو کمی تلطیف کند.اشنا شدن شایرون و خوان که خود یک موادفروش است باعث می شود که شایرون طعم دیگری از زندگی رابچشد و خوان را همچون پدر نداشته ی خود پندارد،پدری که او را به دریا میبرد و شنا کردن به او یاد می دهد و به رستوران می برد و از همه مهم تر در زلالی دریا او را مرکز دنیای خود قرار می دهد و به او توجه می کند. زندگی شایرون در سه مقطع کودکی،نوجوانی،و جوانی در این فیلم روایت میشود. زندگی که تماما خصوصیات و ویژگی های دوران کودکی را در خود جای می دهد و شایرون را در جوانی تبدیل به "خوان" می کند و تاثیر شگرف ذره ای محبت را بر شایرون و یک فرد به نمایش می گذارد.پسر بچه ای که بسیار منزوی و گوشه گیر و دارای احساسات لطیف همچون گریه کردن که برای اطرافیانش در کودکی تعجب برانگیز بوده علی رغم خصوصیات فردی اش تبدیل به موادفروش میشود که ریشه در کودکی و صحبت های پدرانه ی خوان دارد.سرنوشت شایرون با حسی درست و ارامش در بیان و بدون عجله همانند خودِ شایرون با کوچکترین حرفی در ذات و سرشت ائ اثر می کند و مخاطب با همان ارامش و لحن ارام به زندگی تک تک افراد داخل فیلم ورود می کند و با عواطف و احساسات انها درگیر میشود. کارگردان با ظرافت و با قابهای ساده اما پراحساس زندگی سیاه پوستان و تاثیر محیط و جامعه را به نمایش می گذارد و بدون هرگونه اغماض و با صراحت لهجه روایت غم انگیز اما پر تاملی برای مخاطب خود می سازد.