کسل کننده یا شاعرانه؟

بمب دومین ساخته پیمان معادی بعد از برف روی کاج هاست که تجربه موفقی برای معادی به عنوان فیلم اولش بود. بمب، 

اما به عقیده من قدمی رو به عقب در کارنامه معادی محسوب می شود. بمب یک ریتم کند دارد و یک سری از اتفاقات به دفعات زیاد تکرار می‌شوند که البته به قول معادی کاملا کنترل شده است و میخواسته بُعد شاعرانه کارش را نشان دهد. فیلم معادی از نظر فیلنامه نیز ضعیف تر از کار قبلی است و فیلنامه هیچ نقطه اوج یا فرودی ندارد و همواره در یک مسیر صاف حرکت می‌کند. فیلم معادی از اواسط کار خسته کننده می‌شود و مخاطب اتفاقات تکراری را دنبال می‌کند که من این اتفاق را در سالن سینما در جشنواره دیدم. حال شاید معادی بتواند با یک تدوین بهتر در اکران موفق تر از جشنواره باشد. از بازی ها می‌توان به بازی حبیب رضایی اشاره کرد که بسیار خوب توانسته بود حال و هوای ناظمان آن دوره را به تصویر بکشد و از میان بازیگران به عقیده من فقط او شانس جایزه دارد. دیگر نکته های مثبت جلوه های ویژه و طراحی صحنه بود که خوب از آب درآمده است. البته از فیلمبرداری خوب کلاری هم نمی‌توان غافل بود.