1395/11/12 00:00

قبل از سینما

فیلم در حد جشنواره نبود حتی در حد سینما هم نبود شاید از فیلم های صدا و سیما هم عقب تر بود و این سوال پیش می آید که چطور این فیلم تا به اینجا آمده و وارد مسابقه شده در حالی که بسیاری از فیلم های خوب دیگر پشت در جشنواره ماندند و هیئت داوران به آن ها رای ندادند. فیلم از کارگردانی پرت و پلا و گیجی رنج میبرد که تماشاگر را تا آخرین لحظه با این سوال نگه میدارد که روابط این خانواده چگونه است و چه نسبتی با هم دارند؟ روندی که از یک فیلم انتطار می رود در این فیلم نمی بینیم و از یک ساعت پس از شروع فیلم گویی تازه استارت فیلم را زده اند و جان میگیرد اما نمی گذرد که دوباره تو ذوقتان می خورد و ضعف کارگردانی در جای جای فیلم به وفوور دیده می شود که عجیب نیست چرا که با یک فیلم اولی سر و کار داریم. اما بازیگرانی چون پژمان بازغی و لیلا زارع و ناصر هاشمی بازی قابل قبولی ارائه دادند. فیلمبرداری فیلم بسیار بد و میزانس های ابتدایی و کارنشده و فیلمنامه ای که قصد پیچیده شدن آن را کارگردان داشت اما از آن عاجز ماند و در تله ی مبتدی بودن خودش افتاد. شاید اگر این فیلم در شبکه نمایش خانگی هم پخش میشد فروش اندازه درآوردن پول خودش را هم نمیکرد. نقطه ای مثبت در فیلم هرچه سعی کردیم در فیلم نیافتیم و تنها بازی بازیگران کمی جالب و تاثیرگذار بود و وزن فیلم روی دوش آن ها بود وگرنه همچون تعدادی دیگر من هم وسط فیلم از سینما خارج میشدم و به قدم زدن میپرداختم که بسی مفیدتر می بود. سایر تماشاگران هم در تحقیقات میدانی که انجام دادم به شدت ناراضی بودند و گله داشتند که چرا این فیلم ها وارد جشنواره شده و کیفیت جشنواره فجر را پایین آورده اند و دیگر فیلم های مطرح را هیئت داوران وارد جشنواره نکرده اند. بی شک سوالی ست که در ذهن همه ی سینما دوستان و حرفه ای های این رشته است و پاسخش هم اکثرشان می دانند. به امید فیلم های بهتر در روز های آینده. عرفان امیرسلیمانی 1395/11/11 دوشنبه