ماجرای نیمروز بهترین فیلم جشنواره سی و پنجم فجر استانداردهای لازم یک فیلم خوب و دیدنی را داراست و در این سال پر فراز و نشیب سینمای ایران که پر است از فیلم های متوسط و منفعل غنیمت بزرگی محسوب می شود . محمد حسین مهدویان بعد از تجربه موفق ایستاده در غبار این بار تصمیم گرفته برای ارتباط بیشتر با تماشاگر داستان تعریف کند و در این امر نسبتا موفق عمل کرده است . ماجرای نیمروز نسبت به اثر قبلی کارگردان از تمامی لحاظ یک قدم جلوتر می ایستد و نشان می دهد موفقیت اثر قبلی فیلمساز اتفاقی نبوده و در مسیر درستی گام برداشته است . فیلم شروع فوق العاده ای دارد و در ادامه چنان فضای ملتهب دهه شصت را به تصویر می کشد که تمامی اتفافات فیلم برای مخاطب بوی تازگی می دهد . آخرین اثر کارگردان ایستاده در غبار سکانس های جذاب زیادی دارد ازجمله سکانس فوق العاده خواهرکشی که شوک اساسی را به تماشاگر وارد می کند و ترس را به مخاطب القا می کند . دستاوردهای فنی خصوصا طراحی صحنه و لباس کمک شایانی می کند تا مخاطب درگیر داستانی شود که تا حدودی از آن خبر دارد. هادی حجازی فر در این فیلم هم مانند ایستاده در غبار بسیار خوب ظاهر می شود و شایستگی بیشتری از تمامی نامزدهای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد برای دریافت این جایزه داشت که متاسفانه با کج سلیقگی به حقش نرسید . احمد مهران فر و جواد عزتی هم نقش آفرینی متفاوتی دارند و توانسته اند تا حدودی موفق ظاهر شوند.ماجرای نیمروز اگر بی طرفانه تر ساخته و صداقت بیشتری در ساختش به خرج داده میشد یا بهتر بگویم اسیر احتیاط بیش از اندازه نمیشد و اگر به جای اینکه نامش را از روی یکی از بهترین آثار کلاسیک سینمای جهان بردارند نامی مناسب که بیشتر به فضای فیلم می خورد برای آن انتخاب می کردند می توانست فیلم ماندگارتری شود اما با تمامی این تفاسیر می توان گفت این فیلم از معدود آثار امسال سینمای ایران است که ارزش بیش از یک بار دیدن را دارد.

#ماجرای_نیمروز