اولین اثر سینمایی پیمان قاسمخانی در مقام کارگردانی استانداردترین و به روزترین کمدی چند سال اخیر سینمای ایران است (در کنار فیلم بارکد) که در کنار خنده گرفتن از مخاطب تعریف دقیق و درستی از ژانر کمدی را به او ارایه می دهد .  فیلم دارای تفکری ویژه می باشد که به خوبی می توان آن را در تمامی لحظات فیلم دید و به همین دلیل است که فیلم توانایی برقراری ارتباط هم با مخاطب عام و هم با مخاطب خاص را دارد. قاسمخانی در اولین کارش نشان می دهد علاوه بر فیلمنامه نویسی در عرصه کارگردانی هم می تواند خاص و صاحب سبک باشد با اینکه در زمینه فیلمسازی فاصله زیادی تا رسیدن به استانداردهای فیلمنامه نویسیش دارد . فیلمنامه کار مانند دیگر فیلمنامه های قاسمخانی کاملا هدف دار و با جزییات زیاد نوشته شده و مخاطب را کاملا با خود همراه می کند . خوب ، بد، جلف حال و روز سینمای امروز ایران را با بیانی بدیع و بدون اینکه با شعارهای گل درشت و پوچ ذوق مخاطب را کور کند نقد می کند و به چالش می کشد . بازی تمامی بازیگران فیلم استاندارد و در خدمت فیلم می باشدکه این مسئله به یکدستی فیلم کمک زیادی کرده است .  به هرحال فیلم اول پیمان قاسمخانی کمدی یکدست ، خوش ساخت ،  تیز بین ، نقاد و حرف حساب زنی است که در انبوه کمدی های ضعیف این روزها نعمت بزرگی به حساب می آید و می تواند نمونه استانداردی باشد برای سینمای کمدی ایران هر چند پتانسیل بهتر شدن را داشت .