پشت در چهارشنبه

وحید جلیلوند را از فیلم چهارشنبه 19 اردیبهشت به یاد داریم ، فیلمی که فیلمنامه ای درست و کارگردانی بی نظیر داشت .

بدون تاریخ بدون امضا نیز فیلمی قابل قبول است ولی از چهارشنبه عقب تر می ایستد ، ابتدا از فیلمنامه : دکتر نریمان دقیقا در بحبوحه ای با خانواده خانرودی تصادف میکند که دست بر غذا یک هفته است مرغ مسموم خورده ((یک تصادف)) همانطور که می دانیم فیلمنامه هایی که تصادفا داستان ایجاد میکند عیار پایین تری دارد اما درباره این فیلم برعکس است بستر شکل گیری درام در این قصه بر حسب تصادف است اما چیزی که آن را قابل قبول می کند این است که دکتر نریمان شغلی را دارد که خواه ناخواه فردی که فوت می کند از فیلتر شغلی او عبور می کند همین از شدت تصادفی بودن کار می کاهد و فیلمنامه را به اثری قابل قبول تبدیل میکند ( ایراد اولیه همزمانی مرغ مسموم و تصادف سر جایش)

ایراد دیگر فیلمنامه نقش هدیه تهرانی است ، دقیقا مشخص نیست که چه تاثیری در روند قصه گویی فیلم دارد ؟ انگار فقط برای دیالوگ پایانی ساخته شده است . اما بحث اصلی در اشکال فیلمنامه شخصیت هایی است که سرنوشت آن ها مشخص نمی شود :

نوید محمد زاده آیا برای همیشه در زندان می ماند ؟سرنوشت زندگی اش چه می شود ؟ 

سرنوشت زندگی دکتر نریمان چه می شود ؟

همچنین در پایان فیلم یک مسئله ی انسانی دیگر مطرح میشود و ای کاش به جای اتمام کمی به آن پرداخته میشد .

دیگر مشکل فیلم کش آمدن بیش از حد آن در یک سوم پایانی است (کاش آخر فیلم کمی عقب تر میامد و به آن پرداخته میشد )

اما جنبه های مثبت فیلم :

صرف نظر از ایراداتی که فیلمنامه دارد جنبه مثبتی دارد که آن جنبه پژوهشی است که بسیار کم در فیلم های ایرانی استفاده می شود و به همین خاطر باید از نویسندگان آن تشکر کرد ( پژوهشی درست درباره حرفه پزشکی قانونی و اصطلاحات به کار گرفته شده در آن)

امیر آقایی بهترین خود است . (گروه چهره پردازی باید به این نکته دقت میکرد که چهره امیر آقایی نسبت به چهارشنبه 19 اردیبهشت تفاوت چندانی ندارد)

نوید محمد زاده و زکیه بهبهانی نیز در جای خود خوب و درست هستند .

فیلمبرداری پیمان شادمانفر بسیار عالی است ( به غیر از یکی از قاب ها ) . شادمانفر چند سالی است به شدت خوب و درست کار میکند .

صدا گذاری علیرضا علویان بسیار عالی است و تمامی صداهای ریز و کوچک در فیلم به اندازه شنیده می شوند .

و در پایان وحید جلیلوند اجرای بسیار خوبی دارد . اما باید تیم دو نفره زرنگار - جلیلوند در فیلمنامه هایشان ظرافت بیشتری به خرج دهند .

و در پایان باید بگویم از تماشای فیلم لذت بردم .