مروری بر فیلم

فیلمهای بیوگرافی عموما فیلم مورد علاقه ی کسی نیست.از لینکولن گرفته تا همین "چ" خودمان.

توی این نوع فیلما عموما شخصیت اصلی فیلم رو خیلی بزرگ جلوه میدن.وقتی که کل داستان روی یک شخصیت تمرکز میکنه کارگردان عملا خیلی جای بازی نداره برای همین فیلمای زندگینامه ای کمی حوصله سر برند.

ولی توی این فیلم بزرگنماییه آنچنانی دیده نمیشد حتی در جاهایی دیدیم که شخصیت اصلی مشکلاتی هم داشت برای مثال کتک زدن دوستش جلوی همکاراش و همسرش توی بیمارستان یا تنبیه کردن فرمانده جلوی چشم زیر دستاش.به نظرم به موضوع عصبی بودن احمد متوسلیان در عین آرامش و با اخلاقیش خیلی قشنگ پرداخته بود.نکته ی جالب تر اینکه وقتی شما پوستر این فیلم و میبینید با خودتون میگید بازم یک فیلم جنگی دیگه ولی در واقع کمترین چیزی که توی این فیلم دیدیم صحنه های جبهه بود و برای اولین بار بود فیلمی و دیدیم که بیشتر وقت خودشو صرف آماده سازی برای جنگ کرد.از نقاط قوت دیگه ی فیلم میشه به حالت مستند فیلم اشاره کرد.نشون ندادن چهره ی افرادی که داشتن در مورد حاج احمد حرف میزدن بینظیر بود. با اینکه مستند بود و در مورد زندگی حاج احمد میگفتن مارو از جو فیلم خارج نکرد.همه ی اینها بعلاوه ی گریم های بسیار عالی و آهنگهای مرتبط این فیلم و به یک فیلم بیوگرافی جذاب تبدیل کرده بود.