جنایات و مکافات یک قمارباز

اگر تماشاگر ایرانی نام مالی بلوم را تا به امروز  نشنیده باشد، چندان عجیب نیست چرا که اخبار این زن عجیب و غریب با اینکه به همین چند سال پیش بازمی‌گردد، ولی در کشور ما چندان سر و صدا نکرد.مالی بلوم زنیست که یکی از بزرگترین قمارخانه‌های زیرزمینی با حضور بازیگران و افراد مشهور را اداره می‌کرد و دست آخر کارش به دادگاه کشیده شد. چرا؟ چونکه بلوم پا را فراتر از برگزاری یک بازی قمار ساده گذاشت و ورود مافیای روسیه به مسابقات او، باعث شد که پلیس پی مالی بلوم بیفتد و او را دستگیر کند. داستان بازی مالی بلوم به همینجا ختم نمی‌شود و پایانی که خودش با عزمی راسخ برای سرنوشتش رقم زد یکی از ستودنی‌ترین اقدامات انسانی در چند سال اخیر است که البته صحت و سقم چرایی آن به باور عده‌ای چیز دیگریست ولی در حال حاضر، مالی بلوم به عنوان زنی شناخته می‌شود که حاضر نشد هیچکسی را از دنیای زیرزمینی‌اش به دادگاه بفروشد. او خواهر یکی از معروفترین مجریان ورزشی تلویزیونی در آمریکاست (برادر او به نوعی حکم عادل فردوسی پور خودمان را دارد) و دختر یک وکیل ماهر و مشهور در آمریکا.

وارد شدن بلوم به دنیای زیرزمینی قمار داستان جالبی دارد که خود او در کتابی به نام “بازی مالی” آن را نوشته و بعد از چندین سال حاضر شده که حق و حقوق ساخت فیلم از روی کتابش را به هالیوود بفروشد. فیلم “بازی مالی” بر اساس کتاب او ساخته شده و آرون سرکین، فیلمنامه‌نویس شهیر هالیوودی آن را کارگردانی کرده است. این اولین تجربه آرون در صندلی کارگردانی به شمار می‌رود و نقطه شروع مناسبی برای اوست. آرون سرکین پیش از تجربه کارگرانی خود فیلمنامه‌های موفق اتوبیوگرافی مانندی برای آثاری چون استیوجابز، شبکه‌ اجتماعی، جنگ چارلی ویلسون و… نوشته است که نشان از تبحر او در خلق آثار زندگینامه‌ای دارد. سرکین داستان‌هایی را از دل زندگی‌هایی بیرون می‌آورد که کمتر کسی از زاویه دید او به آنها نگاه می‌کند و این بار هم مالی بلوم را در سینما به تصویر کشیده است.

مالی (با بازی جسیکا چستین) زنی زیباروست که در آغاز فیلم توسط پلیس دستگیر شده و ناچارا به سراغوکیلی حاذق به نام چارلی (با بازی ادرس آلبا) می‌رود تا او را از مخمصمه‌ای که به گفته خودش بدوننقشه قبلی در آن گیر کرده نجات دهد. چارلی در اوایل کار حاضر نیست با او همکاری کند چرا کهمی‌پندارد مالی زیرکانه وارد باندبازی روس‌ها شده ولی به خاطر دخترش که یکی از قهرمانان زندگی‌اشمالی است، وارد پرونده می‌شود. در اینجا فلش بک‌هایی از داستان روایت می‌شود تا داستان زندگیمالی ذره ذره برای تماشاگر روشن شود. او یک ورزشکار اسکی‌باز بوده که بعد از صدمه دیدن در مسابقاتالمپیک نتوانسته راه ورزشی خود را ادامه دهد و ناچارا خدمتکار کسی شده که بازی‌های قمار زیرزمینی باحضور افراد مشهور را اداره می‌کند. مالی به موجب رفتار پرخاشگرایانه رییسش تصمیم می‌گیرد مستقلوارد همین بازار شود و رییسش را دور بزند و این داستان بازی مالی می‌شود.

داستان زندگی بلوم بی‌شک داستان هیجان انگیزیست که متاسفانه نه او حاضر به گفتن جزییات دقیق آن است و نه کارگردان زیاد وارد این جزییات شده است. او بیشتر به پرداختن شخصیت مالی پرداخته و از حواشی قمارخانه‌های زیرزمینی او و بازیکنانش که شایعه است دی‌کاپریو و بن افلک و توبی مگوایر و دیگر بازیگران هالیوودی جزو آنها بوده‌اند، سرباز زده است. سرکین فیلمنامه‌ای غنی و جاافتاده را از کتاب بلوم درآورده که مثل آثار قبلی نوشته شده توسط او، ضرباهنگ آرامی دارد و شخصیت‌ها در آن کاملا پرورش داده می‌شوند، اما فیلم فاقد آن جذابیتی است که بیننده را ۱۴۰ دقیقه به دنبال خود بکشاند.

شاید در این بین تنها بازی خوب جسیکا چیستن باشد که دیدن زندگی مالی را جذاب کند و صبر کردن برای رسیدن به اواخر نیمه دوم فیلم (جایی که زندگی مالی تازه جذاب می‌شود) کار هر تماشاگری نیست. فیلم کاملا شخصیت محور عمل می‌کند و دیگر بازیگران نقش چندان زیادی در روایت قصه ندارند، هرچند یکی از بهترین سکانس‌ها مربوط به حضور کوین کاستنر است که روان درمانی چند دقیقه‌ای او هر بیننده‌ای را میخکوب می‌کند. این قبیل سکانس‌ها در فیلم کم نیستند، اما همان‌طور که گفته شد رسیدن به آنها زمان‌بر است و زندگی مالی با وجود پتانسیل بالایی که دارد به علل مختلف، بیشتر ملال آور است تا هیجان انگیز. خود بازی پوکر که عمدتا در هر فیلمی به کار می‌رود، جذابیت دنیای آن را با خود به همراه دارد حتی در این فیلم آنقدر جالب در نیامده است.

برگ برنده « بازی مالی » در فیلمنامه قدرتمند و پر جزئیاتش می باشد و سرکین در دیگر موارد فنی سینماکار خاصی انجام نمی‌دهد. از همین روست که این اثر صرفا در بخش فیلمنامه اسکار ۲۰۱۸ به کاندیدی درآمده و دیگر موارد فیلم آنچنان دیده نشده است. (البته بازی چیستن الحق نادیده گرفته شده)

به نظر می‌رسد فیلم خیلی محتوا در خود گنجانده باشد و پر از قصه باشد، اما این قصه‌ها زیاد کش‌دارشده‌اند و بیننده را خسته می‌کنند، به نظر می‌رسد کارگردان نتوانسته به همان خوبی‌ای که خودش قصهزندگی مالی را درک کرده، این موارد را به صورت واقعی تجسم و به زبان سینما ترجمه کند.