جذاب با وجود پراکندگی زیاد

باید گفت متولد 65 پراکندگی زیادی دارد ، در ابتدا با نشان دادن پلان های متفاوت از شیطنت های کلاهبردار گونه یک زوج دهه شصتی اینطور تصور میشود که کارگردان با الگوبرداری از سینمای هالیوود قصد دارد این سبک فیلم ها را با نگاه مدرنتری به سینمای ایران معرفی میکند که تا اواسط فیلم هم اینطور پیش میرود اما داستان از آنجا به بعد متفاوت میشود، جایی که سعی دارد خود را به عنوان پسر محسن نشان دهد.

من همیشه اعتقاد دارم برای خلق یک اثر با ژانر عاشقانه یا حداقل نزدیک به آن انتخاب نقش معشوقه بسیار مهم هست، بازی خوب و متفاوت هنگامه حمیدزاده نشان میدهد کارگردان انتخاب بهتری از اون نمیتونست داشته باشه، وقتی که یک ملو درام عاشقانه میخواهید به ژانر مرموزانه پیوند دهید حاصل میشود متولد 65 که البته شخصیت پردازی میتوانست قوی تر باشد، میشد داستان پردازی شاداب تری داشته باشد، اما با این حال هم قالب با محتوی هم خوای داشت، در ابتدا محیط شاداب و سرزنده ای داریم و این قاب بندی به موقع تغییر رنگ میدهد و تاریک و روشن میشود تا شما را به همان حس و حال داستان عدایت کند.

متولد 65 در بین پراکندگی هایش به آغاز بسیاری از روابط عاشقانه با دروغ بسیار خوب اشاره میکند، دروغ معمول سن، یک جوان با آنکه متولد 65 است اما چون عاشق دختر مولد 63 میشود به ناچار برای حفظ عشقش خود را متولد 60 معرفی میکند که در جایی از داستان این موضوع آشکار شده و دل دختر را میرنجاند و وارد دنیایی تاریکی میکند، به یک باره حس بی اعتمادی به حدی در دختر قوی میشود که حتی دیگر به فکر فرار از خانه ای که در آن هستند هم نیست اما باز هم در آخر تصمیم به بقای عشق میگیرد.

احسان امانی و مریم سعادت خوب بودند، یک نمایش منطقی و واقعی که داستان خود را دارند و به دنبال حل آن هستند. در پایان متولد 65 را برای چشمنوازی و دیدن یک فیلم خوب پیشنهاد میکنم.