جستجو در سایت

1404/06/08 16:28
پوشش جشنواره ونیز 2025 در سلام سینما

فیلم After the Hunt؛ نمایشی پرطمطراق و خسته‌کننده از دنیای دانشگاهی

فیلم After the Hunt؛ نمایشی پرطمطراق و خسته‌کننده از دنیای دانشگاهی
فیلم جدید لوکا گوادانینو، «پس از شکار» که در جشنواره ونیز به نمایش درآمد، با روایت پرشکوه اما کشدار و بازی‌های اغلب بی‌جان، نقدهای متفاوتی دریافت کرده است.

ترجمه اختصاصی سلام سینما – نگار رعنایی: در جدیدترین اثر لوکا گوادانینو تحت عنوان «پس از شکار» (After the Hunt) جولیا رابرتس و اندرو گارفیلد نقش شخصیت‌های دانشگاهی را بازی می‌کنند که درگیر رسوایی و جنجال اخلاقی می‌شوند، اما روایت فیلم اغلب بیش از حد خودنمایانه و فاقد انسجام دراماتیک توصیف شده است.

داستان فیلم درباره استاد فلسفه‌ای به نام آلما (جولیا رابرتز) است که پس از اتهام جنسی شاگردش (آیو ابدیری) علیه همکار و دوست دیرینه‌اش (اندرو گارفیلد)، وارد موقعیتی دشوار می‌شود. فیلم با دیالوگ‌های سنگین فلسفی، پیچیدگی‌های روابط انسانی و موضوعات اجتماعی به سبک درام‌های دانشگاهی ارائه شده، اما منتقدان این روایت را پرحاشیه، اغراق‌آمیز و کم‌روح ارزیابی کرده‌اند.

فیلم با صحنه‌ای در یک مهمانی دانشگاهی آغاز می‌شود که دیالوگ‌های پر از اصطلاحات فلسفی و گفتگوهای طولانی درباره اراده آزاد و اخلاق فردی در ساختارهای اجتماعی، فضای دانشگاهی فیلم را معرفی می‌کند. شخصیت‌ها اغلب رفتاری عجیب و غیرقابل توجیه دارند و از مخاطب انتظار می‌رود که با آنها همراه شود.

آلما استاد محبوب دپارتمان فلسفه است و زندگی‌اش با همسر روانشناسش، فردریک (مایکل استولبارگ)، و چند دانشجوی نزدیک به خود پیچیده شده است. یکی از دانشجویان، مگی (آیو ابدیری)، با کنجکاوی‌های پنهانی و جست‌وجو در کمدهای خانه، اسراری از گذشته آلما را کشف می‌کند و تعادل اخلاقی فیلم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

روابط میان شخصیت‌ها، به ویژه تنش میان آلما و هنک (اندرو گارفیلد)، و برخورد آلما با اتهامات مگی، مسیر داستان را تعیین می‌کند. اما بسیاری از منتقدان معتقدند شخصیت‌ها بیشتر برای پیشبرد طرح داستانی طراحی شده‌اند تا این که بخواهند به‌عنوان انسان‌های واقعی به نظر برسند.

فیلم با موسیقی محرک ترنت رزنور و اتیکوس راس و تصویربرداری استادانه مالک حسن سعید، جلوه‌ای بصری جذاب دارد، اما بازی جولیا رابرتس و آیو ابدیری اغلب فاقد انرژی و حس واقعی است. تنها بازیگر برجسته فیلم، کلویی سِویگنی در نقش روان‌درمانگر دپارتمان فلسفه، است که با شخصیت‌پردازی قوی و صحنه‌های متمایز، لحظاتی قابل توجه خلق می‌کند.

با وجود زیبایی‌های بصری و طرح‌های هنری، «پس از شکار» بیشتر شبیه پایان‌نامه‌ای هنری است تا یک درام روان‌شناختی جذاب، و بسیاری از پیچیدگی‌های داستان و شخصیت‌ها به صورت پراکنده و ناتمام ارائه شده‌اند.


 


ارسال دیدگاه
captcha image: enter the code displayed in the image