"عجب روز دوست داشتنی ای!"

مد مکس فیلم بحث برانگیزی است.فیلم مهمی است.چه آن را پسندیده باشید،چه مانند خیلی از فیلم بین های حرفه ای،آن را یک کارناوال پوچ از جنون و هیجان بدانید.اما به راستی دلیل این همه هیاهو  بر  سر این فیلم چیست؟دلیل این همه تحسین چیست؟این انبوه جوایز اسکار و امتیازهای بالا و حضور در لیست های بهترین فیلم سال چیست؟
سینما پیش از هر چیز،بستری بصری است برای اشتراک گذاری تخیل و احساسات.و تخیل و احساسات را حد و مرزی نیست.خشم،عصیان،انزوا،هیجان،بقا،دیوانگی و کشتار همگی در قلمروی مفاهیم انسان وجود دارند،و چه خوب که این بار تصویری از تمامی این مفاهیم را با اجرایی بسیار درجه یک و شاهکار،در بستر قصه ای ساده و همراه کننده به تماشا بنشینیم.
مد مکس:جاده خشم  را جورج میلر هفتاد ساله ساخته است.سه دهه بعد از فیلم های اولیه این سری.شعار پوستر فیلم "عجب روز دوست داشتنی ای!" از زبان کیست؟از زبان یکی از همان نیمه زنده های طاس خون آشام مانندی که فقط در پی هیجان اند.بله!فیلمساز ریاکار  نیست.فریبمان نداده است.ما را دعوت کرده تا دو ساعت پای این تصاویر بی نظیر بنشینیم تا او برایمان قصه ای ساده در دل جهانی تکان دهنده و مخوف بیان کند.
قصه ساده و تکراری اما بی لکنت و بی گاف فیلم،کاملا در خدمت به تصویر کشیدن هر چه بهتر هدف شریف فیلمسازش است.شخصیت مکس (با بازی جذاب و درست تام هاردی) گرچه در طی فیلم دیالوگ اندکی دارد و ممکن است خیلی راحت بپنداریم به حاشیه رانده شده است اما با دقت بیشتر در می یابیم که در همان ابتدای فیلم و در یک سکانس افتتاحیه عالی،او و دنیای آخرالزمانی اش خیلی دقیق معرفی می شوند.مکس خودش را این گونه معرفی می کند:کسی که هم از زنده ها فرار می کند،هم از مرده ها.مردی که تا حد یک غریزه پایین آمده است:بقا.و مکس تا آخرین ثانیه فیلم دقیقا پایبند همین تعریف است.
شخصیت های دیگر همه عنصری از همان دنیایی هستند که مکس برایمان توصیف کرده است.حتی فیوریسا (با بازی عالی چارلیز ترون که یک بار دیگر گریم سنگینی شده تا زیبایی اش را بپوشاند!)،گرچه در طی این سفر دیوانه وار،تحسین مکس را برمی انگیزاند،در پایان دستاویزی نمی شود برای نگه داشتن مکس در جامعه و مکس باز می گریزد.
فیلم همین شخصیت و دنیای دیوانه را بدون حرف اضافی یه تصویر کشیده.با ریتمی سرسام آور،تدوینی خیره کننده،فیلم برداری زیبا.6 اسکار بهترین تدوین،گریم،طراحی صحنه،صداگذاری،میکس صدا و طراحی لباس را برده است که شاید مهمترینش طراحی صحنه باشد:بیش از 80 درصد سکانس های فیلم واقعی و بدون جلوه های ویژه های کامپیوتری است.
مد مکس یکی از بهترین اکشن های تاریخ سینماست که دنیای ناب و لحظات منحصر به فردش به مرور زمان بر ارزش سینمایی شان افزوده خواهد شد.