جستجو در سایت

1395/11/18 00:00

ایده ای که سوخت شد

ایده ای که سوخت شد

ویلایی ها فیلمی است که هدر رفت و سوخت شد . 

فیلم تنها یک ایده است و کارگردان با همان ایده قصد به ساخت یک فیلم کرده است ، که همین باعث ضعیف بودن اثر است . 

فیلم با یک درجه مشخص و نرمال آغاز و به پایان میرسد و تکلیفش را نه با خود و نه با مخاطب مشخص میکند و هیچ چرا و سوالی را در ذهن مخاطب ایجاد نمیکند . 

فیلم در پایان رها شده است و تماما در ده دقیقه کل فیلم جمع میشود و کارگردان با کش دادن های بی مورد فیلم را دراز کرده است . 

فیلم در همان ده دقیقه ی ابتدایی تمام داستان را روایت میکند و مخاطب با مواجه با این اتفاقات منتظر جرقه اصلی فیلم میشیند که اصلا زده نمیشود و یا شاید فیلمساز تصور کرده است که این جرقه زده شده است . 

از ویژگی های مثبت فیلم که شاید تنها ویژگی آن نیز باشد ، زنانه بودن آن است و این اولین اثر در سینمای ما است که اینگونه زنان را مهره های اصلی خود کرده است . زنانی که در دوران جنگ همسران و فرزندان خود را تنها نگذاشتند و شاید نگاهی دیگر به پشت صحنه هشت سال دفاع مقدس و نقش زنان در این رویداد است . 

فیلم هیچ تعلیقی ایجاد نمیکند و با اولین اتفاق در فیلمنامه مخاطب تا انتهای آنرا حدس میزند و به عنوان مثال زمانی که نامه به دست [طناز طباطبایی] میرسد ، کارگردان هدفش این است که مخاطب در همان چند لحظه فکر کند خبر شهادت همسرش است ولی به این هدف نمیرسد و همان ثانیه اول خودش را لو میدهد و دلیل آن هم زبان بدن و میزانسن های غلط کارگردان است .

ضربان فیلمنامه همان بمباران ها و حملات هوایی است که آن هم در انتها بی سرانجام است و کارگردان با دل رحمی به زنان فیلم هیچ زنی را حذف نمیکند . 

شخصیت های فیلم هیچکدام تعریف شده نیستند و تماما بازی ها ضعیف و کنترل نشده است . 

هیچکدام از کاراکتر ها به اصل خودشان نزدیک نیستند و تنها استثنا شخصیت علی شادمان در این فیلم است که نسبت به دیگر شخصیت ها تکامل پیدا کرده است .

طناز طباطبایی بدترین بازی خودش را کرد و حتی ذره ای آن سختی های مکانی را نیز به مخاطب القا نمیکند. 

علی شادمان و ثریا قاسمی قابل تامل ترین بازیگران فیلم بودند و به نظر من علی شادمان سطح بازی اش در این فیلم از تمام بازیگران بالاتر است . 

صابر ابر هرچند کوتاه بازی کرد ولی همان هم خوب نبود ولی نکته مثبتش نبود ناله های تکراری و  کلیشه ای اش بود . 

در کل میشود گفت منیر قیدی خمیر مایه ی یک فیلم عالی را خراب کرد و ایده ای نو و جدید در ژانر دفاع مقدس که میتوانست فیلمی ماندگار در این ژانر باشد را سوزاند .