1395/10/09 00:00
غافلگیری-هیجان-ترس و ...یک ای کاش بزرگ

- فیلم شماره 10 خیابان کلورفیلد فیلمی است که به درستی و دقیق مخاطب را همراه خود میکند و تماشاگر را با عواطف و احساسات شخصیتهای فیلم تا پایان درگیرمیکند. داستان با جروبحث میشل با بازیMary Elizabeth با شریک زندگی اش شروع میشود اما یک تصادف باعث میشود خط سیر داستان عوض شود.پس از تصادف میشل در یک اتاق زندانی است و توسط هاوارد با بازی john Goodman نگهداری میشود. در همان ابتدا و با ریتم سریع مخاطب همراه با میشل در تلاش برای ازادی قرار میگیرد.پس از تلاشهای میشل برای فرار از دست هاوارد و کاملا بر عکس فیلمهای این سبکی غافلگیری اول رخ میدهد و تماشاگر را در بیان حدسهایش گیج میکند میشل در استانه خروج از دست هاوارد متوجه میشود و پی میبرد که به دلایل شیمیایی و اتمی هوای بیرون الوده است در نتیجه پناهگاه هاوارد امن ترین مکان است جالب اینکه مخاطب به همراه میشل به هاوارد اعتماد میکند و به گذر اتفاقات درون اتاق میپردازد و به این اطمینان میرسد که هوای بیرون الودس و به دنبال حدسهای دیگر خود میرود.اما با خراب شدن تصفیه هوا میشل به دلیل جثه کوچکش به داخل کانال تصفیه هوا میرود که کارگردان به خوبی حس تنگنا و دلهره را به نمایش میگذارد و دوباره و در اتاقک تصفیه هوا فیلمساز تماشاگر را همراه با میشل غافلگیر میکند و میشل متوجه جنایت هاوارد با دختری که مگان صدایش میکند میشود.واینجاست که مخاطب باز دچار اشتباه در حدس و گمان خود میشود و سعی میکند که به کشف راز داخل و خارج خانه بپردازد. هاوارد با بازی john Goodman که به قول منتقد مجله فیلادلفیا اینکوایرر-استیون ریا هاوارد در لحظاتی از فیلم به طرز شومی جک نیکسون در درخشش را تداعی میکند.به خوبی تمامی زوایا و شخصیت خود نفرت ترس و ... را نشان میدهد.و به نظرم بهترین بازی این بازیگر است.البته از طراحی صحنه و دکور اتاق زیرزمینی که به شدت جذاب و گیرا است نمیشود گذشت. پس از کشمکش دوباره میشل از اتاق زیرزمینی خارج میشود که سکانسهای فرار به درستی و دقیق گرفته شده و برای فیلم اول کارگردان بسیار دقیق و جذاب است.
اما یک ای کاش بزرگ
- غافلگیری اخر فیلمساز و 15 دقیقه اخر فیلم به شکل بسیار بدی بی نظم بی سروته سرهم بندی شده است و حتی مخاطب را از ان همه غافلگیری مناسب و دلهره و ترس دقیق و به جا به اتفاقی بی نظم و بیهوده و ناقص میرساند.که در نهایت سکانسهای اخر فیلم به معنای واقعی فاجعه است که افسوس و ای کاش تماشاگر را درپی می اورد که کاش فیلم 15 دقیقه زودتر تمام میشد.