مشکلات جامعه با چاشنی های گوناگون درخشان ترین فیلم را خلق می کند

شاید در چنین زمانی و پس از گذشت دوسال برخی نقد فیلم را بی اثر بخوانند اما با توجه به جهان امروزی هنوز هم کسانی هستند که شاید تصمیم به تماشای فیلم داشته باشند.

این فیلم مانند سایر فیلم های اخیر استاد سهیلی مسائلی مهم و البته تلخ را با نگاهی متفاوت و سینمایی دنبال می کند به طوری که مضمون فیلم نمایش داده می شود بی آنکه فیلم کسالت وار شود و یا مانند فیلم های آقای فرهادی با روان مردم بازی کند در کلاشینکف ما تعداد زیادی از مشکلات جامعه را در یک قالب منسجم داستانی و چاشنی های گوناگون گاهی درام ، گاهی اکشن و گاهی طنز می بینیم داستان جذاب و چاشنی  ها باعث می شود تلخی فیلم قابل تحمل شده و به فیلمی مناسب برای گذران اوقات فراغت بدل گردد ما در این فیلم مسائلی چون شرایط طبقه فرودست – اسید پاشی – تجاوز – خشونت – کودکان کار – معلولین – جانبازان اعصاب و روان-اعدام و... را به تماشا می نشینیم و شاید با دیدگاه متفاوتی با آن می اندیشیم.

داستان از آنجا شروع می شود که شخصیت اصلی فیلم (عادل) با بازی درخشان ساعد سهیلی که یک جوان سرباز است مطلع می گردد که خواهرش به علتی در بیمارستان بستری شده اما چون با مرخصی او موافقت نمی شود به اجبار تفنگ کلاشینکف خود را تحویل نداده و همراه خود می سازد و پس از آنکه وارد بحثی با شوهر خواهر خود میشود و از روی احساسات لحظه ای و شاید هم کمی از روی بد شانسی دست به قتل او می زند و بعد او که در حال فرار از دست خانواده مقتول است با خبر می شود که وضیعت خواهرش در بیمارستان بسیار وخیم است و برای تهیه پول عمل او با شخصیت مختلفی مواجه می شود تنها اشکالی که براین فیلم وارد است حضور خواهر کم شنوای عادل در  کنار اوست چون عادل می تواند او را به هر کدام از شخصیت ها مانند ((عمویش اسد))بسپارد اما این کار را نمی کند در کل فیلم بسیار خوش ساخت و جذابی است که شخصیت های آن کاملا قابل لمس و اثر گذار هستند به خصوص عادل و خواهر کم شنوایش عطیه که فقط ای کاش جناب سهیلی در قسمتی از فیلم دلیلی ایجاد می کرد که مانع جدا شدن خواهر برادر می شود پایان فیلم نیز بسیار غافل گیر کننده و زیباست گرچه از نظر عده ای تلخ است اما در حقیقت شیرین ترین پایان قابل تصور برای داستان است در نهایت باید به نکته هم اشاره کنم که عده ای این فیلم را نسخه ای از فیلم قیصر آقای کیمیایی می دونند که از نظر من کلاشینکف خیلی برتره ما در کلاشینکف می بینیم که شخصیت اصلی به ناچار اسلحه رو باخودش حمل می کنه و گلوله هم در حین  درگیری در می ره در صورتی که قیصر یه لات زشت بود که می خواست سلاخی کنه ولی عادل یه جوان دوستداشتنی و محق امیدوارم همچین فیلم هایی باز هم روی پرده های سینمای ایران بدرخشه و استاد  سعید سهیلی و ساعد سهیلی عزیز که به حق یکی از بهترین بازیگر های حال حاظر سینمای ماست موفق و پیروز باشن و کار  های بیشتری ارائه بدن