این یک فیلم نیست

نام پرویز پرستویی بر فیلمی سنگینی می کند که ناقص و اَلکن است. فیلمی که با بازی خوب و درخشان هومن سیدی و بازی پیچیده و پر رمز و راز پرویز پرستویی و قاب های چشمگیری از علیرضا برازنده90 دقیقه شمار را  می‌کشاند تا در زیر دریا رهایتان و شما بگویید که چی؟! 90 دقیقه منتظر اتفاقی بمانید که هرگز در فیلم رخ نخواهد داد و عاقبت آه از نهادتان برآید که چرا به پرویز پرستویی و هومن سیدی فیلم اطمینان کردید و پول بلیط دادید. فیلم علی رغم پتانسیل بالای قصه از قصه گویی پرهیز می‌کند و فقط پانزده دقیقه ابتدایی فیلم ارزش تماشا دارد در باقی فیلم شما باید سردرگمی های نویسنده- کارگردان جوان و تا حدودی پر مدعای فیلم را تماشا کنید. او که نمی داند چگونه یک روایت درونی و تاثیر گذار را بنا کند و پیش ببرد.

کاوه سجادی در گفتگو با برنامه هفت در جشنواره فجر میگفت: «به نظر من فیلم را جزئیات می سازد». اما این فقط ادعای کارگردان است و در فیلم چنین چیزی نمی بینید. کدام جزییات؟! بازیگران زن فیلم هر دو مستاصل هستند و یکی از این سر بام افتاده و دیگری از آن سر بام! قرار است این دو زن، ما را 75 دقیقه در روایتی از درونیات و دنیای درون آدم ها پیش ببرند که هرگز این اتفاق رخ نمی دهد و یکی از شدت بازی اصطلاحاً زیر پوستی به انفعال می رسد و دیگری از شدت هیجان برای بازی پرانرژی به فرافکنی دست میزند. شما 90 دقیقه باید بنشینید تا شاید بالاخره چرخ فیلم بچرخد و راه بیفتد و در آخر به این نتیجه میرسید که این یک فیلم نیست.