کارگردان با مخاطب لاتاری بازی می کند

فیلم "لاتاری" سومین ساخته ی "محمد حسین مهدویان" ،  کارگردانی که با فیلم اولش درخشید اما در آخرین ساخته اش ، خود و روند فیلمسازیش را زیر سوال برد.

داستان فیلم درباره دوجوان است که  قصد ازدواج دارند، اما دختر که رویاهایی در سر می پروراند در جریاناتی توسط باند قاچاق دختران به دبی سفرمیکند. فیلم آن چنان پریشان است که  انتخاب آن برای حضور در جشنواره  باعث تعجب میشود .فیلم تا نیمه  و تا زمانی که میفهمیم نوشین فوت کرده قابل تحمل است اما به یک باره وارد سرازیری روایی ، فرمی و حتی بازی  بازیگران میشود.

تنها نکته ی مثبتی که میتوان به آن اشاره کرد تغییر روند  فیلمسازی مهدویان و درآمدن از فرم تکراری ست.  

فیلمساز نه تنها موفق به پرداخت موضوع مهم و عمیق "قاچاق دختران ایرانی" نشده ، بلکه کاملا سطحی و شعار زده عمل کرده است. فیلمنامه نکات ضعیفی همچون شخصیت پردازی( که کاملا سطحی است) ، دیالوگ نویسی (که کاملا شعارزده و کلیشه ای است)  سکانس بندی (که بی ربط و بدون منطق روایی است)  ،گریز از پیرنگ اصلی به حاشیه های غیر مرتبط و...  را در خود گنجانده است. پایان فیلم نیز پایان عجیب و ترسناکی است که از یک ایدئولوژی بدون اندیشه و فاشیستی حمایت می کند.  قتل بزرگان عرب به دلیل حمایت از ناموس و غیرت و ... . کافی است فیلم جدید مهدویان از مرزها خارج شود تا چهره ی جدیدی از ایران ، مردمان و مسئولانش را به نمایش بگذارد.
مشکل جدی دیگر درفرم فیلم ،تصویر برداری و رفتار دوربین است که همان روی دست مستند گونه ی فیلم های قبلی مهدویان را به یاد مخاطب می آورد.  اما این نوع تصویر برداری و قاب بندی در یک فیلم داستان گوی کلاسیک که هیچ تاریخ نگاری خاصی هم در آن نیست ، لزوم و کاربردی نخواهد داشت ، بلکه باعث اذیت مخاطب هم  می شود.
بازی ها مصنوعی و تکراری است ، ساعد سهیلی ، حمید فرخ نژاد ،نادر سلیمانی و جواد عزتی همان جنس بازی را به نمایش  میگذارند.  هادی حجازی فر ، بازی غیر قابل باوری را ارائه می دهد ، البته به نظر می رسد، مشکل از کاراکتر است.

فیلم در تلخ ترین لحظات با رگه های کمدی مضحک ، مخاطب را میخنداند ، حتی هنگام پخش فیلم در سکانس های متعدد تماشاگران دست و سوت میزنند و تشویق میکنند که  سالنهای سینما هنگام پخش فیلم فارسی های قبل انقلاب را تداعی می کند.  

در آخر میتوان گفت "لاتاری" نه فیلم خوبی است نه حس میهن پرستانه ایجاد می کند و نه اعتراضی را مطرح می کندبلکه تنها یک نئو فیلمفارسی است.

عرفان زردهی