واقعه تاریخی + حادثه

 تنگه_ابوقریب واقعه تاریخی + حادثه
۱.چند فیلم دریک فیلم:
موقعه ای که داشتم این فیلم رو تماشا می کردم بی اختیار ذهنم به سمت فیلم های هالیوودی که دیده بودم می رفتم تلاش برای نجات سرباز کوچکی که نشانی از فیلم #سرباز_رایانبود،دکتری که تلاش می کرد فقط به فکر مداوای زخمی ها و حمل جنازه ها باشد تا جنگ#پرتگاه_هاکسا و آرنولد شوارتزنگر که لابه لای تانک ها می گذشت و بدون اینکه تیری به او اصابت کند تانک ها را یکی پس از دیگری منفجر می کند.
۲.دوربین به دست آزار دهند:
دوربین به دست در تمام فیلم حتی در سکانس های که خارج از جنگ بود برای مخاطب آشفتگی و استرس خاصی به وجود می آورد و فرصت فکر کردن را از مخاطب ربوده بود و گاها هم لرزش دوربین به خصوص در صحنه های جنگی عذاب آور بود.
۳.بعضی وقتا امکانات زیاد مخرب است:
بعضی وقتا امکانات زیاد و سوژه عالی می تواند برای یک فیلم بیشتر تهدید باشد تا فرصت بازیگران مطرحی که در داستان فیلم گم بودند نمونه اش #مهدی_پاکدل فرمانده ای که فرماندهی نکرد و مخاطب از او چیز زیادی در باب فرماندهی ندید.و احساس یک فرمانده که دارد جنگ را اداره می کند به مخاطب القا نمی کرد.
خود سوژه فیلم برای پرداختن به آن کافی بود نیازی به این همه التقاط از فیلم های دیگر نبود.
امکانات بسیاری که برای این فیلم در نظر گرفته شده بود کارگردان را مجاب کرده، که صحنه های اکشن زیادی بسازد و از اپیزودهای دیگر کمتر استفاده کند و سراسر فیلم در حادثه غرق بشود و به جز آبهویچ بستی مشترک همه سکانس ها جنگی بود و نیاز بود که کمی شخصیت های فیلم خارج از جنگ جلوی دوربین می آمدند تا مخاطب بیشتر با آنها آشنا شود و بهتر جنگیدن آنها را درک کند.جنگ از روی عقیده در این فیلم گم بود یا به درستی به تصویر کشیده نشد.انگار فیلم آمده بود یک واقعه تاریخی را بگوید وبرود همین.
در کل فیلم از لحاظ جلوهای ویژه و نوع نگاهی که به حوادث مسکوت جنگ داشت قابل تحسین است.
گردان عمار که در تاریخ گم شده بود پیدا کرد و با کمک اوج او را به اوج رساند.