دوپینگ عشق

چیزی مقدس تر فوق العاده تر و پر انرژی تر از عشق نمیشه پیداکرد

تمام فیلم با همین جمله معنا پیدا میکنه و هرگز از این هدفش لحظه ای یا سکانسی عقب نشینی نمیکنه واز اغاز تا پایان فیلم این رسالت رو ادامه میده و چه عالی اینکارو انجام میده.

همیشه قضاوتی که ار فیلمهای ژانر ورزشی داشتم این بود که یه فیلم پراز اغراق و سکانسهای نیمه حماسی و پایان مشخص اما بعد از تمام شدن این فیلم تمام اون توهمات و پیش داوریارو میندازم به یه گوشه ای و دیگه هیچ وقت حتا بهشون دیگه فکر هم نمیکنم.این فیلم تمام مشخصه های ژانر ورزشی رو داراس ولی چیزی که اونو از باقیه فیلمهای این ژانر متمایز میکنه بار دراماتیک و کمدی کاملا به جا در طول فیلمه طوری که بییننده رو باشخصیتهای فیلم همراه میکنه وبراش اونهارو کاملا جذاب و دلنشین میکنه.

فیلم درباره بازیکن کهنه کار دنیای تنیس با بازی پل بتانی که روزهای پایانی دوران حرفه ای خودش روباافول داره میگذرونه وتصمیم داره در اخرین تورنومنت ورزشی خودش در ویمبلدون باناامیدی تمام شرکت کنه و خودش رو بازنشسته کنه اما در بدو حضورش در محل اقامت تورنومنت با یک اشتباه با دختری با بازی کیرستن دانست اشنا میشود و...

با اینکه داستان تکراری و پایان هم قابل حدس میتونه باشه اما انقد بازی نقش افرینان فیلم عالی و قابل ملموسه که از لحظه اول تااخر فیلم هرگز ترغیب به ترک کردن پرده نمایش نمیشین

  تمام سکانسهای کمدی و درام فیلم به جا ودر خدمت داستانه وهمه بازیگران بازی روان وساده ای ازخودشون به نمایش میگذارن دقیقا همون چیزی که فیلم ازشون میخواد صدای عالیه پل بتانی در سکانسهایی که در حال گردش افکاره خودش در ذهنشه به جذابیت فیلم خیلی کمک میکنه

شاید اینهمه تعریف برای این فیلم اغراق باشه اما میشه گاهی برای فیلمهای ساده ای که فارغ از هرگونه افکتهای خاص و فیلمنامه های فوق خاص هم بود رو هم ستایش کرد

پس بیاین کمی بااین فیلم امید عشق و خوبیای دنیارو هم ببینیم.