ما یتیم نیستیم

باسمه تعالی

ما یتیم نیستیم

بعد از مدتها سینمای ایران شاهد فیلمی است که مخاطب بعد از دیدن آن به حقایقی غیر قابل انکار از دوران سیاه تاریخ ایران دست پیدا می کند. دورانی که به زعم مورخین یکی از تلخ ترین و ننگین بار ترین دوره تاریخ ایران است. زمانی که حکام دست نشانده استعمار به بهانه خوش خدمتی به اربابان خود ایران را برای جولان دادن نیروهای متفقین در اختیار بیگانه گذاشتند که نتایج آن جز بدبختی و قحطی و بیماری چیزی دیگر نبود. زمانی که منورالفکر هایی نظیر سید ضیاءالدین طباطبایی با همدستان مزدورشان تنها راه نجات ملت ایران را شبیه غرب شدن میدانستند. دوره ای که به راستی ملت ایران یتیم بود و زیر دستان پدرخوانده هایی نفسهای آخر را می کشید. دروصف فیلم یتیم خانه ایران و هنرنمایی ابولقاسم طالبی سخن ها گفته شده است اما اینجا میخواهم درباره دیالوگی که بین حسام و افسر انگلیسی رد و بدل می شود قدری صحبت کنم. حسام به افسر انگلیسی می گوید پس چرا اوضاع را سامان نمی‌دهید درحالیکه دارید می بینید چقدر مردم بدبختی دارند. افسر می‌گوید: "شما لیاقت ندارید؛مردمی که دنباله رو رهبرانشون باشن دنیا جلوی اونها قد خم میکنه اما شما مردمی ترسو وبزدل هستین و همیشه امیران شما درانزوا جان دادند."

اینجا این بحث مطرح است که آیا پیرو رهبر بودن به خودی خود ارزشی دارد یا خیر. آیا باید از هر امیری اطاعت کرد یا خیر؟ از منظر اسلام حکم فقط از آن خداست و کسانی که خداوند به آنها اجازه حکمرانی داده است. اگر به این نظریه معتقد باشیم که هر کسی اجازه حکمرانی دارد دقیقا این انحراف به وحود می آید که هرکسی که خلیفه شد باید از او تبعیت کرد حال این خلیفه معاویه باشد یا حضرت علی (ع). هرکه زورش بیشتر بود حق با اوست. پس ملتها باید دنباله رو امیرانشان باشند حتی اگر آنها فاسدند یا اگر دست نشانده ظالمان زمان هستند. اگر ملتی بخواهد خلاف این جریان حرکت کند محکوم به شکست و فنا است. اگر ملتی بخواهد از حاکمی که بر مبنای اسلام حکومت میکند تبعیت کند محکوم به تحریم است. تحریم مسلمانان صدر اسلام به خاطر استقلال در انتخاب حاکم بود. آنها حاکمی میخواستند که خدایی باشد نه حاکمی که نوکر بتهای چوبی و سنگی باشد. پس آنها باید تحریم شوند و شدند .الان هم همین است. ملت ایران خواهان حاکمانی بودند که بر مبنای حق و عدالت حکم کنند نه بر مبنای خواست بیگانه، پس باید تحریم شوند و شدند. ملت ایران مادامی که در برابر ظلم ظالمان سکوت کرده و تن به ذلت حکامی وطن فروش داده نتیجه ای جز بدبختی و حقارت عایدش نشده و همین ملت وقتی جرقه های بیداری دراو زده شد توانست تاج و تخت 2500 ساله پادشاهی درکشور را براندازی کند. پس مردمی که دنباله رو رهبران و امیران خدایی خود باشند دنیا جلوی آنها سر تعظیم فرو خواهد آورد و مردمی که دنباله رو امیران و حاکمان پست و فرومایه باشند دنیا سر آنها را خواهد شکست و محکوم به شکست خواهند بود. تاریخ را باید برای عبرت خواند نه برای کسب اطلاعات عمومی. استعمارگران دنیا استقلال ملت ایران را نشانه رفته اند وگرنه اسلام و مذهب بهانه ای بیش نیست. ملتی که یتیم باشد به ناچار باید تن به سرپرستی پدرخوانده خواهد داد. ما یتیم نیستیم و پدر داریم. سایه اش مستدام.