مصرف اکسیدان ، اندازه ای دارد

شاید در هیاهوی خنده های فیلم اکسیدان ، تلخی ماجرا گم شده باشد ... تلخی ای که میتوانست دست مایه مناسبی برای سومین اسکار بعضی ها باشد ... اما فیلم با درون مایه طنز ، تلخی را از یاد برده ... شاید در کوران نقد ها به شوخی های اروتیک و ممیزی های فراوان فیلم ، عشق واقعی اصلان دیده نشده ... آن هم در سینمایی که عشق در چشمان و رنگ مو و زیبایی ظاهر معنا میشود و با متارکه به پایان میرسد ... اما در این فیلم ، اصلان به جادوی همین عشق است که به هر قیمتی میخواهد نامزدش را که حتی هنوز زنش هم نشده باز گرداند . همین که هنوز نامزد هستند نشان میدهد که هیچ تعهدی بین این دو وجود ندارد جز عشق

شاید غیر مستقیم اما در ناخودآگاه این سوال را در ذهن مخاطب بکارد که "آیا این همه تلاش برای خروج از کشور توسط لیندا کیانی ارزشش را داشت که هم زندگی خود را به باد دهد(تن دادن به ازدواج تحمیلی در خارج) هم پدر و نامزدش را به دردسر بیانداز؟!"

و در آخر صحبت اصلی این است . مصرف اکسیدان برای پوشاندن موهاییست که رنگ طبیعی خود را از دست داده اند

در این که فیلم هدف خوبی دارد ولی نحوه بیانش پر از ایرادست شکی نیست ... ولی به نظر شما بهتر نیست آنها که به جاده خاکی نمیزنند درمان اکسیدان برای مو را به دست گیرند؟!

شاید اگر آرایشگر قابلی سر کار بود ، میزان اکسیدان فیلم را به حدی زیاد نمیکرد که ریشه مو را بسوزاند