برسد به دست پدر

تازه ترین اثر سینمایی حمید نعمت الله را می توان بدون اغراق  زنانه ترین فیلم دهه اخیر سینمای ایران دانست.  رگ خواب عاشقانه بی رحم و تلخیست که فضای جامعه مدرن را از نگاه یک زن مطلقه شکست خورده و درهم شکسته و به بهترین نحو ممکن به تصویر می کشد. کارگردانی خلاقانه و استادانه حمید نعمت الله و فیلمبرداری هنرمندانه فرشاد محمدی در کنار هم تصاویری را به چشمان مخاطب هدیه می دهد که تا قبل از آن کمتر در فیلم های سینمای ایران دیده است.  لیلا حاتمی در رگ خواب بهترین بازی دهه اخیر سینمای ایران را ارائه می دهد و کوروش تهامی با تمامی تلاشی که انجام می دهد سرتاسر فیلم زیر سایه بازی فوق العاده لیلا حاتمی قرار دارد و بازی استاندارد و خوبش به چشم نمی آید.  همکاری مشترک کارگردان بوتیک و همسرش فیلمنامه ای کامل و پر جزییات دارد که گاهی همین جزییات و گفتن های افراطی فیلم را از نفس می اندازد و ان را از یکدستی در می اورد .  رگ خواب سی دقیقه ابتدایی بی نظیر دارد اما کم کم دچار لکنت می شود(لکنتی ک علت اصلی ان کشدار شدن بیهوده رابطه مینا و کامران و تنهایی بیش از حد مینا است)هر چند ک فیلم در بیست دقیقه پایانی هم اوج می گیرد و پایان مناسبش بر تن فیلم می نشیند. آخرین اثر حمید نعمت الله با وجود تمامی نقاط قوتش مثل شخصیت پردازی فوق العاده مینا در فیلمنامه و اجرا به خاطر لکنتی ک در اواسط فیلم دچارش می شود نمی تواند در قامت یک فیلم فوق العاده و ماندگار مانند بوتیک اولین اثر خود کارگردان ظاهر شود.  با همه این تفاسیر در بحبوحه ی  اثار طنز بی کیفیت، فیلم های اجتماعی کلیشه و بی رمق و فیلم های روشنفکر بی تفکر  این روزهای سینمای ایران می توان برای رگ خواب جایگاه ویژه ای قایل شد زیرا حرفی برای گفتن دارد و حرفش را هر چند با لکنت ولی با صداقت بیان می کند.