کارآگاه هولمز به سخره کشیده میشود

هفت سال از انیمیشن نومئو و ژولیت میگذرد و استودیوی سازنده آن تصمیم به ساخت دنباله آن با نام جدید «شرلوک نومز» گرفته است. مجسمههای کوتولهها یا همان GNOME نوعی از مجسمه ها هستند که در کشورهای اروپایی به ویژه انگلستان طرفدار دارند و به نوعی امضا و هویت باغها و گلخانههای کوچک خانگی محسوب میشوند. انیمیشن اول که به تهیه کنندگی خواننده معروف یعنی التون جان بود، یک اثر موزیکال و شاد بود که علی رغم ضعفهای خود به واسطه قطعات موسیقی که درونش به کار رفته بود، توانست به موفقیت نسبی دست پیدا کند. بودجه کم ۴۰ میلیون دلاری کار و فروش نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار این انیمیشن حاکی از سود خوبی داشت و ساخت ادامه این اثر دور از ذهن نبود. شرلوک نومز با ردیف کردن بازیگران مطرح هالیوودی به عنوان صداپیشه در نگاه اول چشم تماشاگر را به خود جلب میکند. در لیست این اسامی با نامهایی چون جانی دپ و مایکل کین و امیلی بلانت و… مواجه هستیم که آقای دپ بازیگر جدیدترین عضو این گروه و شاید مشهورترین آنها باشد. جانی دپ که پیشتر در انیمیشن عروس مردگان توانسته بود قدرت دوبلوری خود را نیز همچون مهارت بازیگریاش به رخ بکشد در این انیمیشن در قالب شرلوک هولمزی عروسکی فرو رفته که با دستیار خودش یعنی دکتر واتسون، در دنیای GNOMEها به حل کردن معماها میپردازند.
داستان چند ماه بعد از پایان قسمت اول شروع میشود یعنی جایی که تمامی مجسمههای باغ اعم از نومئو(با صدای و ژولیت(با صدای امیلی بلانت) به باغ جدیدی در شهر لندن آورده شدهاند (چرا که صاحبان آنها از شهر حومه به شهر اصلی اسباب کشی کردهاند) از آنسو شرلوک نومز و دستیارش که توانستند موریارتی (دشمن قسم خورده شرلوک هولمز در کتابهای اصلی این شخصیت) را شکست دهند متوجه میشوند که اتفاقات مرموزی در باغ های محلهشان در حال وقوع است به طوری که در چند شب به یکباره تمام مجسمههای کوتولهها ناپدید شده است. نومئو و ژولیت که به مثابه یک مشاجره خانوادگی از باغ بیرون زدهاند در حین برگشت متوجه میشوند که این نفرین به باغچه آنها هم سرایت کرده و یک نفر تمام دوستانشان و فامیلشان را دزدیده. این دو با کمک شرلوک نومز و دستیارش به دنبال دزد مجسمهها و نجات خانوادهشان میروند…
بیشتر بخوانید: «پیتر خرگوشه» داستانی مدرن از ادبیات کلاسیک کودکان است
اگر قسمت اول این انیمیشن تصمیم گرفت با روح و روان اثر جاویدان و عاشقانه شکسپیر به نحوی بازی کند و آن را تبدیل به یک انیمیشن موزیکال از نوع مجسمهای! کند، قسمت دوم سعی کرده با دست گذاشتن روی یک کارآگاه محبوب جهانی این شخصیت را وارد جهان GNOME مانند خود کند اما غافل از اینکه احتمالا روح مرحوم آٰتور کونان دویل (سازنده و خالق داستانهای شرلوک هولمز) بر خود لرزیده و لعن و نفرین را نثار آنها کرده است.
انیمیشن شرلوک نومز تقریبا هیچ شوخی بامزهای برای هیچ قشری (حتی سنین پایین) ندارد و عناصر کارآگاهی داستان نیز در سطحیترین شکل ممکن هستند (که برای کودک ۴ ساله هم قابل حدس است) با اینکه صداپیشگان این اثر کار خودشان را به نحو احسنت انجام دادهاند، اما داستان بیمحتوای انیمیشن و شخصیتهای جدید ولی بیهویت همچون کارآگاه معروف و موریارتی باعث شدند که شرلوک نومز اصلا در حد و اندازه قسمت نخست خود ظاهر نشود. از معدود نکات مثبت قسمت اول همانا حضور چندین ترانه و آواز و فیالواقع موزیکال بودن کار بود که متاسفانه سازندگان به دلایل نامعلوم این موضوع را تا حد زیادی در قسمت دوم حذف کردهاند به طوری که در طول مدت زمان کوتاه انیمیشن (۸۰ دقیقه) تنها شاهد یک آواز هستیم! این مساله و دور شدن از اصالت انیمیشن نخست احتمالا به این خاطر بوده که کارگردان یعنی جان استونسون (که از او انیمیشن خوب پاندای کونگ فوکار ۱ را دیدیم) به شخصیت شرلوک نومز و صداپیشگی جانی دپ بیشاز حد ایمان داشته و آن را برای جذاب بودن فیلم کافی دیده است. گرافیک انیمیشن نیز همانند نسخه قبلی خود بوده و هیچ پیشرفتی در آن حاصل نشده (جایی خواندم که گویا همان سیستم قبلی و برنامه قبلی برای ساخت این انیمیشن استفاده شده) که خود این موضوع در سال ۲۰۱۸ و بعد از عرضه آثار باکیفیتی چون کوکو و… توی ذوق میزند.
دیالوگهای ضعیف و فاقد بامزگی و داستان کلیشهای شرلوک نومز و سکانسهای بیروح و فاقد کمدی اسپلپ استیک آن را برای مخاطب خردسال خود هم ضعیف میکند و فروش ۷۰ میلیون دلاری فیلم در برابر بودجه ۵۹ میلیون دلاری آن نشان میدهد که تیم سازنده نتوانسته به آن هدفی که در ذهن داشته است برسد. فیالواقع میتوان گفت که با وجود اینکه از تمامی عناصر داستانهای این کارآگاه معروف انگلیسی استفاده شده و شخصیتهایی چون آیرین و موریارتی و حتی سگ باسکرویل دارای اشارات کوتاه و بلندی در طول انیمیشن هستند، اما این مسائل برای قشر بزرگترهایی که کنار بچههای خود به دیدن انیمیشن نشستند هم فقط در حد چند ثانیه جذاب است و بعد از آن بسیار تکراری به نظر میرسد.
در یکی دو سال اخیر شاهد ساخت ادامههای بسیار ضعیفی برای برخی انیمیشنها بودیم که اصولا توجیه ساخت آنها وجود ندارد. بعد از Nut Job 2 و شکست مفتضحانهاش در گیشه و دیدگاه منتقدین و تماشاگران، شرلوک نومز یکی از ضعیفترین دنبالههای انیمیشنی در سالهای اخیر به شمار میرود و شاید توزیع آن در عرصه بازار ویدئویی توجیه و منطق بهتری داشت تا اکران عمومی آن.