کدام نقطه کور؟

اولین چیزی که باید در نظر گرفت این است که برای چه فیلم می بینیم..؟؟ برای مثال کسانی مثل برادر من یا خیلی از کسانی که این مطلب را میخوانند صرفا برای سرگرمی به تماشای فیلمی مینشینند و ار این خواسته آنان براورده شود از فیلم راضی خواهند بود به همین دلیل است که فیلم های بخش هنر و تجربه البته اکثرشان دور از نگاه تماشاگران می مانند چون فاقد سرگرمی و هیجان هستند و مخاطب عام را کلافه و تا مرز خشم از انتخاب خود میبرند.فیلم نقطه کور آخرین ساخته مهدی گلستانه کارگردان و البته اغلب تهیه کنندکننده سینما این نیاز را تا حد زیادی برطرف میکند اما مخاطبی که چیزی بیشتر از یک سرگرمی صرف میخواهد عصبی میشود.مخاطب نمیداند بازیگر نقش مرد یعنی محمدرضا فروتن از روی چه سابقه و پیشینه ای وبه چه دلیلی به همسرش ظنین میشود و شک میکند که در دوری کاری او از خانه وزندگی اش همسرش چه کرده. این را هیچگاه نمیفهمیم..کارگردان چند وظیفه در ساخت یک فیلم دارد که مهم ترین آنها بازی گرفتن از اکتور ها و دیگری دکوپاژ و چگونگی کارگردانی و قاب بندی سکانس ها است .اولین کار را به خوبی انجام داده و با توجه به بازیگران قدری همچون فروتن و خانم توسلی خیلی کار سختی در پیش نداشته و در خصوص وظیفه دوم هم چون اکثر لوکیشن فیلم در خانه میگذرد کارگردانی بهتری را خیلی نمیشود متصور شد و مهدی گلستانه از این کار هم نمره قابل قبولی میگیرد.مشکل اصلی کار در فیلمنامه ی احسان بیگلری است..جوان خوش آتیه ای که فیلم تقریبا متفاوت و خوب برادرم خسرو را نویسندگی و کارگردانی کرده است در این کار نمره قابل قبول در حد و اندازه های فیلم خودش نمیگیرد ..به بهانه الکی و شک بی مورد بازیگر نقش مرد به همسرش با بازی هانیه توسلی مشکوک میشود و پس از افت و خیز هایی که بیشتر برای گذران و قت است میفهمد که شکش بیهوده بوده.در سکانس های پایانی یک جا هست که هانیه توسلی رسید ان مبلغ 198 هزارتومانی که از پول ها کم بوده و خرج کرده است را به همسرش نشان میدهد و او پی به اشتباهش میبرد چرا این کار را اول انجام نداد که قضیه اینگونه بیخ پیدا نکند .جواب روشن است چون به این شیوه فیلم حداکثر 15 دقیقه زمان داشت!! نویسنده به این باگ ها و حفره ه ها در فیلمنامه اش هیچ توجهی نداشته است خواه سهوی و به عقیده ی من عمدی!! چون گویا از ابتدا بودجه و هزینه ی ساخت برای فیلمی در همین حدواندازه ها بوده.  و ایده بزرگتری نبوده که بخواهد بیش تر پرداخته شود و فیلم شاهکاری را تحویل سینما دوستان بدهد...موضوعی کلیشه ای که فقط خلاقیت فیلمنامه نویس میتواند آن را نجات بدهد .یا الان دوباره به ذهنم آمد هدف نویسنده از برخی رویدادها اصلا مشخص نیست مثل داستان مشروب آوردن برادر شخصیت اصلی فیلم (اااگر بتوان گفت شخصیت اصلی داریم!)) وزنش با بازی های محسن کیایی و نیکی مظفری .که معلوم نمیشود هدف اصلی اش چیست و بعضی از سکانس ها هم مشخص است که چه سمت و سویی دارد و یک کپی برداری کاملا ضعیف از سینمای فرهادی و بسیاری از فیلم های این روزها است.مثل قضیه ی مادر دوقلوهایی که با تماسی مشکوک آن موقع شب مجبور میشود بچه هایش را خانه دوستان آنها بگذارد و االبته خاطب ههم متوجه میشود که قضیه چیست..در کل اااگر 75 دقیقه هیچ کاری ندارید و فیلم بهتری ههم برای دیدن ندارید این اثر را پیشنهاد میکنیم که مطمئنا سرگرم خواهید شد.اااما این هم باید گفت که اااگر بیشتر طالب فیلمهای ایرانی هستید تا خارجی میتوانید اگر فیلم سعادت آباد مازیار میری را ندید ببینید و بعد با این فیلم مقایسه .کنید اااما اااگر طرفدار فیلمهای غیر وطنی هن هستیدنمونه های بسیار بسیار زیاد. موفق تری در این ژانر پیدا میکنید..