قصه شهرزاد قصه گو

سریال با داستان بسیار ضعیف شروع شد که از نظر من ( مخاطب ) کششی برای دیدن قسمت دوم نداشت . آنچه از یک سریال بزرگ و همچنین از یک کارگردان بزرگ توقع میشود شروع قوی آن است به طوری که بیننده را وادار به دنبال کردن سریال کند که در مورد " شهرزاد " این گونه نبود. غیر قابل حدس زدن داستان یک نقطه قوی در یک سریال است که باید بیننده را مدام شوکه کند ولی از همان قسمت اول میشد فهمید که داستان از چه قرار است. با این حال داستان ادامه پیدا کرد و با هر قسمت پخته تر و زیبا تر شد اما کماکان قابل حدس زدن بود.

بازی بسیار عالی کارکتر " بزرگ آقا " تمام نقاط ضعف سریال را از بین برد . کارگردان میتوانست بازی بهتری از بازیگران بگیرد و با توجه به سابقه عالی کارگردان در فیلمسازی ، این نکته بسیار جای تامل دارد. در یک سکانس بازیگران به زیبایی هر چه تمام نقش آفرینی میکنند و در سکانسی دیگر با بازی های ضعیف رو به رو هستیم! من هنوز نمیدانم مشکل از کجاست . اگر بخواهم درباره بازی خانم " ترانه علی دوستی " حرفی بزنم باید به ایشان آفرین گفت زیرا بازی در این سریال بزرگ و مقابل این همه بازیگران بزرگ آن هم در قالب یک سریال کار سختی است که ایشان از پسش برآمده اند ؛ البته در چند جا کار از دستش در رفته است و خوب در کل بازی قابل قبولی است.

از دیگر نکاتی که باید به آن ها توجه کرد مشکل صحنه است. درنما های داخلی ماشین بیننده میتواند از شیشه اتومبیل ها خیابان را ببیند که با کمی دقت میتوان فهمید که سرعت حرکت اتومبیل و سرعت حرکت عابران پیاده با هم یکی است! این مشکل از کجاست؟ مگر در آن سال ها اتومبیل ها نمیتوانستند از آن تند تر بروند و یا عابرین پیاده سرعت زیادی داشته اند؟؟ و در سکانسی دیگر که شهرزاد و قباد در اتومبیل مشغول صحبت هستند از شیشه عقب یک دروازه پیداست که در آن اتومبیل های امروزی در حال حرکت اند! از این سریال و عوامل پشت صحنه انتظار میرفت که به نکات توجه بیشتری کنند.

در کل با تمام این صحبت ها سریال مسیر خود را پیدا کرده و به درستی کارگردان داستان را پیش می برد. داستان به جایی رسیده که بیننده انتظار آمدن قسمت بعدی را میکشد . از بهترین سکانس های سریال میتوان به سکانس های حضور قباد درکنار شهرزاد اشاره کرد که همانند یک نوجوان در حال تجربه کردن عشق واقعی اش است که این سکانس ها به زیبایی درآمده.