خسته از این فیلمهای معمولی!!!

سارا و ایدا معمولی ترین فیلم ماریار میری است.

فیلمی که میخواهد به مخاطب رو دست بزند اما غافل از اینکه تمام حوادث فیلم قابل پیش بینی است و مخاطب از فیلمساز جلوتر است،

فیلم به شدت معمولی و کلیشه ای است،سوال اینجاست کارگردان های ما چرا دست به ساخت چنین فیلمهایی میزنند؟ تا کی ساخت چنین فیلمهای تکراری و متوسط با فیلمنامه های خیلی متوسط ادامه پیدا میکند؟؟ فیلمهایی که از همان اول میشود حدس زد که ته ماجرا چه خواهد شد’!!

تنها نکته مثبت فیلم بازی خوب و زیر پوستی غزل شاکری است همین!!!

نقش تینا پاکروان در فیلم چکار میکند؟ نامزد غزل شاکری چرا اینقدر منفعل است؟؟ رابطه نامزدی اینقدر سرد است؟؟ مصطفی زمانی در نقش منفی؟؟  پگاه اهنگرانی به جز نفشهای دختران رودار  و حتی پسر باز نقش دیگری هم میتواند بازی کند؟؟ خسته نشدین از ساخت فیلمهایی که تا از سینما خارچ میشویم فیلم هم تمام میشود برایمان؟ خسته نشدین از ساخت فیلمهای کلیشه ای و تکراری؟؟؟!!!