انیمیشنی برای مخاطب اصلی خود.....

 انیمیشنی برای مخاطب اصلی خود.....  

 تا به اینجای سال 2016 انیمیشنی که،مطمئنا مخاطب اصلیش کودکان باشد و مهمتر اینکه دارای کیفیت و قابل توجه باشد بسیار کم بوده است. انیمیشن هایی که بتوانند به دنیای کودکان وارد شوند و انها را به تنهایی به عنوان مخاطبی قابل احترام و بسیار مهم،مورد توجه قرار دهند و دچار ضعف بزرگ انیمیشن های این دوره ها که فقط نگاهی به کودکان دارند و در بستر داستان و قصه خود مخاطب بزرگسال رو هدف خود قرار میدهند،نشوند.که البته این در ظاهر مشکلی ندارد و حتی حسن محسوب میشود برای عده ای اما واقعا پس کودکان چه میشوند؟! نمونه شاخص اینگونه انیمیشن ها زوتوپیا،انیمیشنی قابل توجه و با کیفیت اما دچار توجه بیش از حد و حتی توجه اصلی خود به بزرگسالان میباشد که الحق در این راه موفق بوده و از کیفیت و نواوری وخلاقیت بالایی برخوردار میباشد.تعدادی دیگر از انیمیشن ها هستند که علی رغم توجه و نگاه دقیقشان به کودکان،بسیار ضعیف و کسل کننده هستند.اما انیمیشن کوبو و دو ریسمانش که برعکس همیشه، ساخته ای مستقل از دو غول انیمیشن سازی هالیوود والت دیزنی و پیکسار،میباشد با تکیه بر نواوری وخلاقیت خود و با استفاده از تکنیک سخت استاپ موشن روایت خود را میسازد. کوبو پسری که با مادرش در روستایی در ژاپن زندگی میکند و میتواند به کمک جادو و ساز خود و با استفاده از هنر ُاریگامی به اجرای نمایش در روستا بپردازد.در شبی توسط خاله هایش و پدربزرگ بدجنسش مورد تعقیب قرار میگیرد تا کشته شود اما به کمک مادرش فرار میکند تا به توصیه مادرش زره طلایی را برای حفاظت از خود بدست بیاورد که در این راه از کمک میمونی(با صداپیشگی چارلیز ترون)و سوسکی که شبیه سامورایی هست(متئو مک کانهی)استفاده میکند. کوبو و دو ریسمانش به طور حتم توجه اصلی خود را به کودکان داده است و به راحتی و با روایت زیبا،جذاب و فانتزی خود به تخیل و دنیای بچه ها پروبال میدهد و انها را تا پایان همراه میکند و کارکترهایی میسازد که کودکان از دیدنشان به هیجان می ایند و کوبو را به عنوان قهرمانی برای خود،دوست میدارند و جنگ و جدال های او را با هیولا های داستان (که به خوبی دارای نفرت و تنوع در اجرا و زیبایی هستند)دنبال میکنند و از ان لذت واقعی و انسانی میبرند.تمامی شخصیت ها به نحو احسنت در روند جستجوگرایانه و فانتزی انیمیشن ادامه دارند و به خوبی به همذات پنداری با کودکان منجر میشوند.و از همه مهمتر جدال ها و بگو مگو های لفظی میمون و سوسک،هم بر بار کمدی(خنده ی بچه ها)که از ویژگی های اصلی و مهم انیمیشن است،توجه میکند و از ان غافل نمیشود. کوبو و دو ریسمانش انیمیشنی کمتر دیده شده در سال 2016 است که از هدف اصلی خود یعنی کودکان غافل نشده و حتی یک قدم بزرگتر رو به جلو،به مخاطب بزرگسال هم نگاهی دارد.و در عین حال دارای کیفیت در تمام زمینه ها است.و به نظرم به تنهایی و بدون حمایت جزو بهترین انیمیشنهای سال 2016 می باشد.