1395/11/16 00:00

فیلم تابستان داغ

در نوشتن پیرامون این جنس فیلم‌ها باید مراقب اسپویل بود چون اگر قصه لو برود،تماشای آن لذتی ندارد. آن هم بدین خاطر که، فقط، با یک گره‌افکنی اصلی مواجه هستیم و تمام ساختار فیلم هم در خدمت همین گره اصلی‌ست. چنین امری موجب شده، مقدمه، طولانی و حوصله‌سربر باشد تا آن که با شروع قصه اصلی، فیلم به اوج می‌رسد؛ باین‌حال، بعد از وقوع حادثه‌ی اصلی، فیلم رو به سراشیبی می‌رود و به آهستگی کشش خود را از دست می‌دهد. ازاین‌رو، هیچ توازن منطقی‌ای بین ابتدا، میانه و انتهای فیلم برقرار نیست و همین، موجب شده در مقطعی در اوج باشد و در مابقی لحظات در فرود. این ضعفِ اساسی،به اجزای دیگر فیلم هم سرایت کرده: کاراکتر شوهر نسترن کاملاً معلق است، برادرش و قصه خریدن موتور هم همین‌طور؛ در واقع، آن‌چنان داستان اصلی برای کارگردان مهم بوده که ترجیح داده، تمامیت فیلم را فقط و فقط بر مدار پیچیش روایت بچرخاند. مضاف‌بر این، می‌گذرم از فیلم‌های تکراری این‌چنینی با پایانی باز که در چندسال اخیر به مانند بیماری ویروسی، به همه سرایت کرده است.