در ستایش چشم!

《امکان ندارد نماهای ابتدایی فیلم را ببینید و یاد عباس کیارستمی نیافتید. ماشینی در حال گذر در پیچ و خم جاده ها و دیدن تک درخت هایی در جاده. وقتی فیلم شروع شد از آن زده شدم و آن را محکوم به تقلید از سینمای عباس کیارستمی کردم. اما نمی دانستم که در ادامه با چه فیلمی طرف هستم. این فیلم پر از غافل گیری و تعلیق های تاثیر گذار است و این غافل گیری ها و تعلیق ها ، از زمانی که زیر نویس پخش می شود شروع می شود. چقدر غافل گیر کننده بود که وقتی دیدیم ، زن و مرد ناشنوا هستند. چقدر غافل گیر کننده بود که دیدیم ارشیا هم حرف می زند. چقدر غافل گیر کننده بود وقتی دیدیم ارشیا توانایی فهمیدن حرف های خاله و شوهر خاله اش را دارد. فیلم توانایی های زیادی دارد. فیلم چه زیبا می توانست برای مخاطب ترسیم کند و نماهایی ماندگار ضبط کند. مانند تصادف در پل و پرتقال های روی زمین ریخته یا مثل زمانی که ارشیا به پایین پل نگاه می کند. زمانی که در تونل تنها نشسته است.این فیلم می توانست حرف های خاله و شوهر خاله‌ی ارشیا را کامل به مخاطب برساند. این فیلم توانست مانند یک رمان برای بیننده دنیایی ترسیم کند. دنیایی که او را از فیلم جدا کند و به پایین پرده براند. فیلم از موتیف های زیادی استفاده می کند ، مانند دستشویی رفتن ارشیا. و این موتیف ها تبدیل به ایماژ هایی برای بیننده می شود. فیلم روایت گر یک خانواده بدبخت است (از نظر روحی). که همیشه در حال دعوا هستند. و حتی وقتی همه چیز آروم است از دعوا دست نمی کشند. فیلم با دعوای پدر و مادر ارشیا شروع می شود. و با دعوا های خاله و شوهر خاله ارشیا ادامه پیدا می کند. می بینیم که خاله و شوهر خاله ارشیا توانایی حرف زدن و شنیدن ندارند اما همیشه در حال حرف زدنند. اما ارشیا سکوت می کند. فیلم بچه را روایت می کند که از نظر همه هنوز چیزی نمی فهمد. اما در خیلی جاها او بهتر از دیگران موقعیت را درک می کند. به بهانه دستشویی از ماشین بیرون می رود و پشت درخت شروع به گریه می کند. از تمام اتفاقات آگاه است اما نشان نمی دهد. در ماشین نوشابه می ریزد که به مقصد نرسد. شاید دعوای خاله و شوهر خاله اش را به دعواهای پر سر صدای دیگر ترجیح می دهد. با گذاشتن آهنگ ترکی در ماشین قصد دارد فضا را کمی شاد کند. اما چیزی نمی گذرد که دعوا دوباره شروع می شود و خودش آهنگ را قطع می کند. ارشیا دنیای بچه گانه ای دارد اما ذهن بزرگی دارد و می تواند خیلی بزرگتر از دیگران فکر کند. فیلم روایت و پردازش کاملی دارد که باعث می شود با وجود متفاوت بودن آن ، یک دنیایی جدید در ذهن تماشاگر شکل بگیرد ، که او را خسته نکند از اتفاقات تکراری. فیلم فضا سازی بسیار درستی دارد و می تواند کاملا برای مخاطب لذت بخش و جذاب باشد. فیلمبرداری تا حدی خلاقانه است و در اجرا به نتیجه رسیده است و نماها لذت بخش شده اند. بازیگران ، شخصیت ها را به چالش کشیده اند و از دل آنها روزنه های زیبایی بیرون آمده است. فیلم در کل جذاب و لذت بخش است ولی به دلیل متفاوت بودن آن شاید برای مخاطب عام تاثیر گذار نباشد.》