رقص پرواز

"رقص پرواز"
به وقت شام آخرین ساخته ی ابراهیم حاتمی کیا است،
سه بار فیلم حاتمی کیا را دیدم تا چند خطی درباره اش بنویسم،قبل از هر چیز امیدوارم فارغ از سیاست به سینما نگاه کنیم،فیلم خوب را باید دید چه مغز های کوچک و لاتاری باشد و چه به وقت شام،صحبت های حاتمی کیا در جشنواره  نگران کننده بود،برای همین با تردید به سمت فیلم رفتم،اما  شوکه شدم،بر خلاف آنچه که خیلی ها انتظار دارند فیلم حاتمی کیا را سیاسی نمی دانم،همانطور که همه میدانیم  اسد در سوریه مخالفان دیگری نیز به غیر داعش داشت و دارد،عده ای مخالف اسد  هستند و عده ای موافق،اما هر انسان آزاده ایی مخالف داعش و اعمال اوست،به وقت شام به طور اصولی و جامع به داعش پرداخته است،با نماد سازی  آسیب شناسی کرده است و تفکرات مختلفی که به داعش می پیوندند و چرایی آن را نیز به مخاطب نشان می دهد،به وقت شام از نظر کارگردانی بالاتر از سینمای ایران و اثری در حد اکران موفق جهانیست،حاتمی کیا کاملا بروز جلو رفته است،همه چی در فیلم سر جایش است،از بازی ها گرفته تا موسیقی متن ، جلوه های ویژه، گریم و...این چیزیست که از حاتمی کیا انتظار دارم،از لحاظ فنی در سینمای ایران بی همتاست و شاید  جوانی مانند هومن سیدی میتواند نوید یک کارگردان فنی مانند حاتمی کیا را به ما بدهد،نگران فیلمنامه بودم که چه خواهیم دید،مخصوصا بعد جنجال های مربوط به حاتمی کیا و اوج،اما فیلمنامه هم چیزی از کارگردانی کم نداشت،سیاسی نبود و حتی از اسد در برابر کرد ها دفاع نکرد،فیلم کرد های عزیز  را به نماد بقیه مخالفان اسد نشان میدهد و بین آن ها و داعش فرق قائل میشود و  روایتی مستقل از سیاست را بیان می کند،به زیبایی فرق اسلام حقیقی و اسلام داعشی را به نمایش میگذارد و درست به مقوله داعش می پردازد،کاملا هویداست که برای نوشتن فیلمنامه و ساختش وقت زیادی گذاشته شده است،اولین پارامتری که درباره ی فیلمنامه باید آنرا بررسی کرد ساختار مند بودن فیلمنامه است،فیلمنامه به وقت شام ساختار را رعایت کرده است و به راحتی نقاط عطف قابل تشخیص اند،فیلم داستان پر چالشی دارد که ریتم مناسبی به کار می دهد،برای چرا های مخاطب جوابی منطقی دارد اما آنچه که داستان را با توجه به تلخی ها ی خاص خودش شیرین می کند داشتن روحی عاشقانه در فیلم است، مانند اکثر فیلم های حاتمی کیا در محیط جنگی ساخته شده اند اما در عین حال این روح خاص در همه ی آن ها وجود دارد،فیلم به زیبایی روابط بین انسانی را به تصویر کشیده است،شاید آخرین سکانس های بازی بابک حمیدیان که بدون دیالوگ است از هزاران متن عاشقانه تر ،زیبا و تاثیر گذار تر است،در این سکانس شجاعت و ایثار را میبینیم،ایثاری که هواپیما را به رقصی عاشقانه دعوت می کند،رقص پرواز...
شاید بقیه فیلم های حاتمی کیا برای مخاطبان خارجی قابل درک نباشد اما به وقت شام فیلم محترمیست که می تواند به اکران جهانی برسد،مخاطب از این فیلم لذت میبرد تا لحظه ی آخر میخکوب می شود و در سطح جهانی میتواند یاد بگیرد که جنس لا اله الا الله داعش جنگ با خدا و اسلام است.