خوک ، اثری خاص ودرخور مخاطبان امروز و امروزی سینما

سینمای ایران در سال های اخیر ، عمدتا میزبان فیلم هایی بوده در دسته بندی هایی کاملا مشخص ؛ اجتماعی با رگه هایی از سینمای فرهادی ،یا طنزی که صرفا بازیگران حاضر در آن این ژانر را تداعی می کنند و نه روایت فیلم و دفاع مقدس که گاه دست آویز سیایسیون بوده برای دستیابی به هدف خود و گاه آسیب شناسانه و بی طرف ساخته شده و بر دل آسیب دیدگان نشسته . در این بین بوده اند کسانی چون "مصطفی کیایی" که در فیلم هایش آسیب و بحران اجتماعی را با گریز هایی کمیک به تصویر می کشد ؛ یا" عبدالرضا کاهانی" که مفهوم "کمدی تلخ-سیاه (black comedy)" را به سینمای سالهای اخیر اضافه کرد و سینماگران دیگری ،هرچند انگشت شمار،  که فارغ از اتفاقات روز سینما و تعاریف مرسوم ژانر در سینمای این روز ها ، صرفا برای ارائه فیلم خوب به مخاطبان سینما تلاش می کرده اند . در این میان ، جای خالی برای اثری همچون "خوک"وجود داشت . فیلمی که با صحنه های نفس گیر مخاطب را به وجد بیاورد و هیجان را به حد بالایی برساند . نه صرفا با روایت فیلم ، که با موسیقی ، بازی هایی متفاوت ، طراحی صحنه ی چشمگیر و جلوه های ویژه . ولیکن علاوه بر اینها،  در مورد خوک داستان و روایت تازه ای نیز در جریان است . جریانی که مخاطب را درگیر می کند . هرچند در قسمت هایی از فیلم ، داستان متوقف شده و به جوانب پرداخته می شود و روایت ، از داستان جا می ماند . 

مانی حقیقی در بین کارگردانان این سال ها ، اسیر تعریف واحدی برای سینمای خود نشده و به خصوص در سال های اخیر ، پرکار و با کیفیت سبک های متفاوتی را تجربه و حتی ابداع کرده . سخت می توان باور کرد که نویسنده ی فیلمنامه ای چون "چهارشنبه سوری" و کارگردان فیلمی چون "کنعان"  ، "پذیرایی ساده" , " اژدها وارد می شود" , "خوک" و متفاوت تر از همه "پنجاه کیلو آلبالو" را به سینما عرضه کند . روند این تغییر از پذیرایی ساده شروع شد که با انتقادات بسیاری نیز همراه بود .از پنجاه کیلو آلبالو به بعد گویی حقیقی شهامت استفاده از بازیگران جدید را بدست آورد و در اژدها و خوک آنرا تکرار کرد . 

در مجموع ، خوک ، برای سینمای این روز ها واجب و مکمل است . این فیلم از لحاظ ساختاری بیشترین شباهت را به اژدها وارد می شود دارد و فضایی گنگ را همانند این فیلم به تصویر می کشد که با کارگردانی ظریف و دقیق و هوش بسیار و استفاده از ابزار هایی چون صحنه و لباس و موسیقی و به خصوص گریم ، این گنگ بودن را لذتبخش و لازمه ی درک و دریافت اثر می کند . اگر فیلم قبلی کارگردان به مزاجتان خوش آمده و اگر از فضاهای فانتزی تر از معمول لذت می برید و مهم تر از همه اگر مشتاق هستید ، فیلم را ببینید و از آن لذت ببرید .