پنج وسترن ماندگار سال ۱۹۶۹؛ سالی که ژانر وسترن را بازتعریف کرد
ترجمه اختصاصی سلام سینما - نگار رعنایی: مقاله منتشرشده به بررسی پنج فیلم شاخص سال ۱۹۶۹ میپردازد؛ سالی که بسیاری آن را «آخرین شکوه بزرگ وسترن کلاسیک» میدانند. این دوره، همزمان با تغییرات فرهنگی و سیاسی آمریکا، شاهد تحول ژانر وسترن از روایتهای قهرمانانه به داستانهای پیچیدهتر و گاه تاریکتر بود.
۱. True Grit
این فیلم به کارگردانی هنری هاتاوی، سرانجام اسکار بهترین بازیگر مرد را برای جان وین به ارمغان آورد. وین در نقش «روستر کاگبرن» تصویری پختهتر و خودانتقادیتر از قهرمانان همیشگیاش ارائه داد. این فیلم آغازگر مرحلهای تازه در کارنامه او و نشانهای از بلوغ ژانر وسترن بود.
۲. The Wild Bunch
سام پکینپا با این فیلم مرزهای خشونت سینمایی را جابهجا کرد. روایت گروهی از قانونگریزان در آستانه پایان دوران غرب وحشی، با تدوین نوآورانه و پایانی خونین، وسترن را از قالبهای کلاسیک بیرون آورد و به اثری ضدقهرمانانه و تأملبرانگیز تبدیل کرد.
۳. Butch Cassidy and the Sundance Kid
جورج روی هیل با بازی پل نیومن و رابرت ردفورد، وسترنی ساخت که با طنز، موسیقی و نگاه ضدقهرمانانهاش به دل مخاطبان جوان نشست. این فیلم پرفروشترین اثر سال شد و نشان داد وسترن میتواند با زبان سینمای مدرن ترکیب شود.
۴. Paint Your Wagon
کلینت ایستوود در یکی از عجیبترین انتخابهای حرفهایاش در یک موزیکال وسترن ظاهر شد. هرچند فیلم از نظر هنری موفق نبود، اما نشاندهنده دورهای بود که ژانر وسترن در حال تجربهگرایی و فاصله گرفتن از کلیشههای گذشته بود.
۵. Once Upon a Time in the West
شاهکار سرجیو لئونه، ادای دینی عظیم به تاریخ وسترن و در عین حال بازخوانی مدرن آن است. فیلم با بازی چارلز برانسون و هنری فوندا، ترکیبی از اسطورهسازی و نقد ژانر است و بسیاری آن را یکی از بهترین وسترنهای تاریخ میدانند.
این پنج فیلم، هر یک به شیوهای متفاوت، پایان یک دوران و آغاز مسیری تازه برای ژانر وسترن را رقم زدند.
دانشآموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستانهای جدید و تجربههای متفاوت در دنیای هنر هستم.