وقتی سازمان ملل به لوکیشن سینما تبدیل میشود؛ ۶ فیلم ماندگار در راهروهای دیپلماسی
ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| ساختمان شیشهای سازمان ملل در نیویورک، با معماری منحصربهفرد و جایگاه نمادینش در سیاست بینالملل، بارها به یکی از لوکیشنهای جذاب سینما تبدیل شده است؛ از تریلرهای جاسوسی و سیاسی گرفته تا کمدیهای هجوآمیز. بعضی فیلمسازان داستان خود را مستقیماً در این ساختمان روایت کردهاند و بعضی دیگر از سازمان ملل بهعنوان نمادی از قدرت، دیپلماسی و بحرانهای جهانی استفاده کردهاند. جالب اینکه تا پیش از The Interpreter در سال ۲۰۰۵، فیلمسازان اجازه فیلمبرداری داخل مقر سازمان ملل را نداشتند.
حالا در این یادداشت سراغ چند فیلمی رفتهایم که سازمان ملل و مقر آن در نیویورک، به شکلی مهم وارد داستانشان شدهاند:
North by Northwest (1959)
راجر تورنهیل پس از گرفتارشدن در یک توطئه جاسوسی، در جریان فرار و تعقیبوگریزش به مقر سازمان ملل در نیویورک میرسد.
The Dictator (2012)
ژنرال علاءالدین برای سخنرانی در سازمان ملل به نیویورک میرود، اما ماجرا خیلی زود به هجویهای درباره دیکتاتوری و سیاست جهانی تبدیل میشود.
The Interpreter (2005)
مترجمی در مقر سازمان ملل به نام سیلویا بروم بهطور اتفاقی از نقشه ترور یک رهبر آفریقایی باخبر میشود.
The Peacemaker (1997)
پس از سرقت چند کلاهک هستهای، یک مأمور ارتش آمریکا و یک متخصص سازمان ملل برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه هستهای وارد عمل میشوند.
The Siege (1998)
پس از وقوع چند حمله تروریستی در نیویورک، FBI و ارتش آمریکا در شرایطی که سازمان ملل نیز درگیر بحران است، شهر را تحت مقررات اضطراری قرار میدهند.
The Pink Panther Strikes Again (1976)
بازرس کلوزو در جریان یکی از ماجراهای عجیب و کمدی مجموعه، پای سازمان ملل و دیپلماسی بینالمللی را هم به داستان باز میکند.
دانشآموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستانهای جدید و تجربههای متفاوت در دنیای هنر هستم.