شکاف میان منتقدان و تماشاگران؛ آیا نسخه لایو اکشن «موانا» یک موفقیت است یا یک شکست؟

بازسازی‌های لایو اکشن دیزنی همواره در میان دو جبهه قرار دارند: طرفداران وفادار که تشنه دیدن شخصیت‌های محبوب در دنیای واقعی هستند، و منتقدان که به دنبال نوآوری و فراتر رفتن از نسخه اصلی می‌گردند. نسخه جدید Moana دقیقاً در قلب این نبرد قرار گرفته است. ده سال پس از موفقیت چشمگیر نسخه انیمیشنی، دیزنی با حضور کاترین لاگایا در نقش اصلی و بازگشت دواین جانسون در نقش مائویی، امیدوار بود تا یک شاهکار دیگر خلق کند، اما نتیجه، ترکیبی از پیروزی عددی و شکست مالی است.

تضاد عجیب در راتن تومیتوز: وقتی مخاطبان با منتقدان مخالفت می‌کنند
آمارهای سایت Rotten Tomatoes نشان‌دهنده یکی از عجیب‌ترین شکاف‌های امتیازی در تاریخ اخیر این سایت است. نسخه لایو اکشن Moana با امتیاز ناامیدکننده ۳۴ درصد از سوی منتقدان روبرو شده که پایین‌ترین رکورد این فرنچایز محسوب می‌شود. منتقدان عمدتاً به سه نقطه ضعف اصلی اشاره کرده‌اند:

۱. عدم نوآوری و کپی‌برداری بیش از حد از نسخه اصلی

۲. افت کیفیت بازی دواین جانسون در مقایسه با نسخه انیمیشنی

۳. وابستگی بیش از حد و گاه آزاردهنده به جلوه‌های ویژه کامپیوتری (CGI).

اما در سوی دیگر سکه، تماشاگران داستان را کاملاً متفاوت می‌بینند. این فیلم موفق شده امتیاز خیره‌کننده ۹۱ درصد را از سوی مخاطبان کسب کند. بسیاری از تماشاگران معتقدند وفاداری فیلم به داستان سال ۲۰۱۶، نقطه قوت آن است و از بازی درخشان کاترین لاگایا تمجید کرده‌اند. برای مخاطبان، تماشای دوباره این سفر حماسی در قالبی واقعی‌تر، لذت‌بخش بوده است.

واقعیت تلخ گیشه؛ وقتی امتیاز بالا به معنای سود نیست
با وجود این استقبال پرشور از سوی تماشاگران، اعداد گیشه‌ای روایت دیگری دارند. برخلاف پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه که فروش جهانی ۱۳۰ میلیون دلاری را هدف قرار داده بودند، نسخه لایو اکشن Moana در اولین آخر هفته اکران خود تنها ۹۵ میلیون دلار در سطح جهان و ۴۳ میلیون دلار در داخل آمریکا فروخت.

با توجه به بودجه عظیم ۲۵۰ میلیون دلاری تولید این فیلم، این ارقام فراتر از یک عملکرد ضعیف، نشان‌دهنده یک وضعیت بحرانی است. طبق گزارش Deadline، این فیلم در حال حاضر یک «شکست گیشه‌ای» محسوب می‌شود و دیزنی احتمالاً با ضرری بین ۱۰۰ تا ۱۲۵ میلیون دلار روبرو خواهد بود.

 درس بزرگی برای دیزنی
داستان Moana نشان می‌دهد که حتی اگر بتوانید قلب مخاطبان را با وفاداری به داستان اصلی به دست آورید، بدون قدرت جذب مالی در گیشه و نوآوری در روایت، نمی‌توانید پروژه‌های پرهزینه را نجات دهید. دیزنی حالا با چالشی بزرگ روبرو است: چگونه از این پس میان «وفاداری به نوستالژی» و «نیاز به نوآوری» تعادل برقرار کند تا از تکرار این شکست‌های گران‌قیمت جلوگیری کند؟