انزوای خودخواسته برای رسیدن به نقش؛ پشتپرده تمرکز وسواسگونه ایندی ناوارتی در فیلم Obsession
در نشست ویژهای که به همت «فوکوس فیچرز» در سالن «فاین آرتس» بورلیهیلز برگزار شد، کاری بارکر، کارگردان اثر، از این شیوهی بازیگری تقدیر کرد. او تأکید داشت که نقش «نیکی» با آن رفتارهای افراطی و مرزشکن، پتانسیل آن را داشت که فضای کار را برای بازیگر به شدت معذبکننده کند، اما ناوارتی با انتخاب مسیرِ انزوا، موفق شد با آرامش و تسلط کامل، این چالش را پشت سر بگذارد.
ناوارتی در توضیحِ این تصمیم به بازیگران جوان حاضر در نشست گفت: «تصمیم گرفتم در طول فیلمبرداری هیچ دوستی پیدا نکنم. این به معنای رفتار بد با دیگران نبود؛ من صرفاً میخواستم روی کار متمرکز بمانم. این بزرگترین فرصت من برای نمایش دامنه تواناییهای بازیگریام بود و میترسیدم که صمیمی شدن با دیگران، مانع از تمرکز کامل من بر روی نقش شود یا نگران شوم که شاید تنهاییام باعث رنجشِ دیگران شود.»
این استراتژی به او اجازه داد تا مرز حرفهای دقیقی با کارگردان برقرار کند و هر زمان که برای غوطهوری در دنیای روانی نقش نیاز به خلوت داشت، بدون دغدغه به آن دست یابد. بارکر نیز اشاره کرد که ناوارتی با همین رویکرد، شخصیت «نیکی» را فراتر از آن چیزی که در فیلمنامه بود، ارتقا داد؛ او با افزودن جسارتی غیرمنتظره به نقش، درگیریهای عاطفی شخصیت مقابل یعنی «بِر» (با بازی مایکل جانستون) را بسیار پیچیدهتر و عمیقتر کرد.
فیلم (Obsession) که پس از درخشش در بخش «جنون نیمهشب» جشنواره تورنتو با بودجهای محدود (۷۵۰ هزار دلار) ساخته شد، به پدیدهای عجیب در گیشه تبدیل شد و با فروش جهانی بیش از ۵۰۰ میلیون دلار، حالا یکی از مدعیان اصلی فصل جوایز است. این موفقیت، سکوی پرتاب ناوارتی شد تا جایی که او اکنون در قامتِ «روگ» در دنیای سینمایی مارول (X-Men) ظاهر خواهد شد.