رتبه‌بندی هر 10 فصل سریال Friends؛ از بدترین به بهترین

ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| سریال فرندز همچنان یکی از محبوب‌ترین کمدی‌های موقعیت تلویزیونی است. این مجموعه در طول ده فصل (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴) با روایت زندگی شش دوست صمیمی و ماجراهای عاشقانه، کاری و طنزآمیز آنان، به اثری شاخص در تاریخ تلویزیون تبدیل شد. هرچند کیفیت فصل‌ها متفاوت بود، اما حتی ضعیف‌ترین فصل‌ها نیز لحظات درخشان داشتند. با درگذشت متیو پری، بازبینی دوباره سریال حال‌وهوایی تلخ و شیرین پیدا کرده است، اما بهترین فصل‌ها یادآور هنرنمایی او در کنار گروه بازیگران هستند.

فصل ۹ (۲۰۰۲–۲۰۰۳)

این فصل با تولد فرزند ریچل و راس آغاز شد و پویایی تازه‌ای به داستان داد. اپیزودهایی مانند «آهنگ نامناسب راس» با طنز اغراق‌آمیز و حضور مهمانانی چون کریستینا اپل‌گیت (که برای نقش خواهر ریچل برنده‌ی امی شد) از نقاط قوت بودند. با این حال، داستان‌های ضعیف و رابطه‌ بحث‌برانگیز ریچل و جویی نشان داد که سریال به پایان راه نزدیک شده است.

فصل ۱ (۱۹۹۴–۱۹۹۵)

فصل نخست با وجود خامی‌های اولیه، اپیزودهای ماندگاری چون «قطع برق» و اولین قسمت ویژه‌ روز شکرگزاری را داشت. شخصیت‌ها هنوز کامل شکل نگرفته بودند و برخی مانند جویی و فیبی بیش از حد کلیشه‌ای بودند. با این حال، شیمی گروه بازیگران به‌سرعت شکل گرفت و قسمت پایانی با آشکار شدن علاقه‌ راس به ریچل، پایه‌های موفقیت آینده را بنا گذاشت.

فصل ۷ (۲۰۰۰–۲۰۰۱)

تمرکز اصلی این فصل بر ازدواج مونیکا و چندلر بود. اپیزودهایی چون «عکس نامزدی» و «سوگندها» از بهترین قسمت‌ها بودند و مراسم ازدواج در پایان فصل لحظه‌ای شیرین و احساسی رقم زد. البته اپیزودهایی ضعیف مانند «دخترعموی راس و مونیکا» باعث افت نسبی فصل شدند.

فصل ۲ (۱۹۹۵–۱۹۹۶)

این فصل با آغاز رابطه‌ راس و ریچل همراه بود. اپیزود «ویدئوی مراسم پرام» یکی از نمادین‌ترین لحظات سریال شد. در این فصل برای نخستین بار فلش‌بک به سریال معرفی شد. در مقابل، اپیزودهایی چون «لیست» و حضور شخصیت مضحک «همزاد راس» از نقاط ضعف بودند. با این حال، سریال مسیر خود را بهتر شناخت و در حال تثبیت بود.

فصل ۱۰ (۲۰۰۳–۲۰۰۴)

فصل پایانی با جمع‌بندی داستان‌ها همراه بود. رابطه‌ نامحبوب ریچل و جویی سریعاً پایان یافت و تمرکز بر ازدواج فیبی و مایک قرار گرفت. قسمت آخر فشار زیادی برای پایان رضایت‌بخش داشت و خوشبختانه با پایانی شیرین و محبوب، وداعی مناسب با شخصیت‌ها رقم زد.

فصل ۶ (۱۹۹۹–۲۰۰۰)

این فصل ترکیبی عالی از طنز و احساس بود. اپیزودهایی چون «اونجایی که راس نشئه بود» و «اوناگی» از بهترین لحظات کمدی بودند. پایان فصل با نامزدی مونیکا و چندلر نقطه‌ اوج داستان شد. همچنین اپیزودهای خلاقانه‌ای مانند «آنچه می‌توانست باشد» نشان دادند که سریال هنوز توان نوآوری دارد.

فصل ۳ (۱۹۹۶–۱۹۹۷)

این فصل نقطه‌ اوج سریال بود. جدایی راس و ریچل در اپیزود «صبح فردا» یکی از احساسی‌ترین لحظات سریال شد. در سطح کمدی نیز اپیزودهایی چون «هیچ‌کس آماده نیست» و شوخی معروف «ما در حال جدایی بودیم!» به فرهنگ عامه راه یافتند.

فصل ۸ (۲۰۰۱–۲۰۰۲)

با وجود داستان بحث‌برانگیز علاقه‌ جویی به ریچل، این فصل یکی از بهترین‌ها بود. داستان بارداری ریچل لحظات طنز و احساس فراوانی داشت؛ از جمله اپیزود «ویدئو» و «مهمانی بچه». حضور برد پیت در قسمت ویژه‌ روز شکرگزاری نیز به یادماندنی شد. این فصل تنها فصل برنده‌ جایزه‌ امی بهترین کمدی بود.

فصل ۴ (۱۹۹۷–۱۹۹۸)

اپیزود «جنین‌ها» یکی از بهترین قسمت‌های کل سریال بود. برخلاف تصور بسیاری، این اپیزود در مورد بارداری فیبی نیست؛ بلکه اتفاق اصلی داستان در آپارتمان مونیکا و ریچل رخ می‌دهد؛ جایی‌که جویی و چندلر در مسابقه‌ای نفس‌گیر شرط‌بندی را برده و آپارتمان مونیکا را از چنگش بیرون می‌کشند. این اپیزود به تنهایی می‌تواند یک فیلم سینمایی باشد چون که رقابت بین دخترها و پسرها لحظات خنده‌دار و بی‌نهایت جذابی را خلق کرده است. 

همچنین اپیزودهای «عروس دریایی»، «چندلر در جعبه» و مراسم ازدواج راس در لندن از لحظات نمادین بودند. اشتباه راس در گفتن نام ریچل به جای امیلی در مراسم ازدواج، یکی از ماندگارترین صحنه‌های تاریخ کمدی تلویزیون شد.

فصل ۵ (۱۹۹۸–۱۹۹۹)

بهترین فصل سریال. رابطه‌ مخفی مونیکا و چندلر و فروپاشی دومین ازدواج راس، داستان‌هایی پرریسک و موفق بودند. اپیزود «تمام روزهای شکرگزاری» و «لاس‌وگاس: بخش دوم» از بهترین قسمت‌ها بودند. اپیزود «همه می‌فهمند» به‌عنوان بهترین اپیزود کل سریال شناخته می‌شود و نمونه‌ای کامل از طنز، بازی گروهی و احساسات شیرین بود.

اگرچه فصل پنجم بهترین فصل فرندز است، اما حتی ضعیف‌ترین فصل‌ها نیز از بسیاری کمدی‌های تلویزیونی برتر بودند. شیمی میان بازیگران، داستان‌های جذاب و شخصیت‌های فرعی به‌یادماندنی، این مجموعه را به اثری ماندگار تبدیل کرد. سریال در طول پخش خود به‌طور مداوم نامزد و برنده‌ جوایز معتبر شد و با میانگین ۲۳.۶ میلیون بیننده در هر هفته، به یکی از پربیننده‌ترین آثار تاریخ تلویزیون بدل شد.