نقد فیلم «جوزفین»؛ درامی تکاندهنده درباره انتخابهای دشوار و گفتوگوهای ناگزیر والدین با کودک
ترجمه اختصاصی سلام سینما - نگار رعنایی: «جوزفین» (Josephine)، که موفق به کسب جوایز هیأت داوران و تماشاگران در جشنواره فیلم ساندنس شده، درامی قدرتمند درباره والدینی است که تلاش میکنند با صداقت، گفتوگوهای دشواری را با فرزندشان پیش ببرند. از آنجا که هیچ راه درست و قطعی برای چنین مکالماتی وجود ندارد، تنش اصلی فیلم در همین تلاشها شکل میگیرد.
در حالیکه جوزفین (با بازی میسون ریوز) همراه پدرش در پارک بازی میکند، شاهد یک تجاوز میشود. توضیح دادن چنین موضوعی برای یک کودک هشتساله بهخودیخود دشوار است، اما جوزفین تنها شاهد ماجراست و بنابراین بار بیشتری بر دوش او قرار میگیرد.
توضیح صادقانه مفهوم تجاوز، حتی بدون ورود به جزئیات مربوط به رابطه جنسی، باعث میشود کودک به شیوهای متفاوت و خاص خود آن را پردازش کند. گاهی جوزفین این واژه را در زمین بازی به زبان میآورد.
این حادثه در او نوعی همدلی برمیانگیزد؛ تا جایی که از مادرش، کلر (با بازی جما چان)، میپرسد آیا او هم هرگز مورد تجاوز قرار گرفته است. پاسخ کلر، ابهامی نگرانکننده در خود دارد.
جوزفین هنوز برای درک مفهوم رابطه رضایتمندانه بسیار کوچک است. مواجهه نخست او با خشونت، تمام برداشتش از صمیمیت را تحتتأثیر قرار میدهد.
در مواقعی دیگر، او در یک فروشگاه اسباببازی رفتارهای پرخاشگرانه نشان میدهد یا در مدرسه به قلدر کلاس واکنش تند نشان میدهد. در یک تصویرسازی بصری روشن، متجاوز (با بازی فیلیپ اتینگر) در اطراف خانه جوزفین پرسه میزند؛ زیرا او نمیتواند تصویرش را از ذهن بیرون کند.
پدرش، دیمین (با بازی چنینگ تیتوم)، میخواهد جوزفین را در کلاسهای دفاع شخصی ثبتنام کند. او در حالت «آمادهسازی» قرار دارد، انگار که میتوان خشونت ناگهانی و غیرقابلکنترل را مهار کرد.
کلر و دیمین تلاش میکنند درباره انتخابهای جوزفین بیشتر صحبت کنند. آنها برای محافظت از او دروغ نمیگویند، اما درباره اولویتها اختلاف نظر دارند.
دیمین میخواهد جوزفین شهادت بدهد تا متجاوز به زندان برود. کلر تلاش میکند دوران کودکی او را از آلودگی به این تجربه تلخ حفظ کند.
دیمین قادر به دیدن ظرافتهای موضوع نیست. کلر میداند که شهادت لزوماً به محکومیت منجر نمیشود. گاهی عدالت وجود ندارد.
حتی اگر محکومیتی هم صورت بگیرد، کارآگاه کالینز (با بازی نیت دانکن) تأیید میکند که حداکثر مجازات هشت سال است. جوزفین حق دارد از زمانی که او آزاد شود، بترسد.
زن قربانی تجاوز (سیرا مککارتی) حتی از شهر نقل مکان کرده؛ تصمیمی قابلدرک برای فرار از تکرار آسیب.
اهمیت فیلم در نشان دادن این واقعیت است که سیستم تا چه اندازه در برابر انجام «کار درست» مانع ایجاد میکند. هدف فیلم دلسرد کردن افراد از گزارش دادن نیست، بلکه تشویق جامعه به حمایت از آنهاست. موضوع به سادگی «شهادت بده» نیست، وقتی ممکن است فرد به بهای آن آسیب ببیند.
در حالت ایدهآل، هر کودک باید فرصت رشد در زمان مناسب خود را داشته باشد، اما جهان اغلب این فرصت را از آنها میگیرد. بث دِ آراخو، نویسنده و کارگردان «جوزفین»، نگاهی دقیق و نافذ به این دارد که کودکان چگونه ناچار میشوند جهان بزرگسالان را زودتر از موعد پردازش کنند.
دانشآموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستانهای جدید و تجربههای متفاوت در دنیای هنر هستم.