جزئیات داستانی «کلیف بوث» منتشر شد؛ دنباله دیوید فینچر یک نوآر جنایی در لس‌آنجلس ۱۹۷۷ است
ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| تا امروز اطلاعات بسیار کمی درباره (Cliff Booth) اثر دیوید فینچر منتشر شده بود. تنها جزئیات تأییدشده این بود که داستان فیلم هشت سال پس از وقایع «روزی روزگاری در هالیوود» (Once Upon a Time in Hollywood) ساخته کوئنتین تارانتینو جریان دارد. حتی تریلرهای فیلم نیز عمداً اطلاعات چندانی از داستان ارائه نکرده‌اند و بیشتر بر ایجاد حال‌وهوای اثر تمرکز داشته‌اند.
اما اکنون این وضعیت تغییر کرده است. وب‌سایت سالن سینمای پاریس تئاتر نیویورک که قرار است فیلم را در ماه نوامبر اکران کند، خلاصه داستانی را روی وب‌سایت خود قرار داده که به نظر می‌رسد نخستین شرح کامل داستان فیلم باشد:
قتل، باج‌خواهی، سرقت و اخاذی؛ یک تابستان معمولی دیگر در هالیوود. سال ۱۹۷۷ است؛ هشت سال از زمانی که کلیف بوث (برد پیت) در تاریخ موازی سال ۱۹۶۹ کوئنتین تارانتینو در «روزی روزگاری... در هالیوود» با خانواده منسون روبه‌رو شد، گذشته است. در «ماجراهای ناگوار بیشتر کلیف بوث» (THE FURTHER MIS-ADVENTURES OF CLIFF BOOTH) به کارگردانی دیوید فینچر و بر اساس فیلمنامه‌ای جدید از تارانتینو، آن افسانه به پایان رسیده است. لس‌آنجلس دیگر مانند گذشته به یک بدلکار که قاتلان هیپی را از بین ببرد نیاز ندارد. اما هالیوود همیشه با مشکلاتی مواجه خواهد بود؛ مشکلاتی که گاهی تنها فردی با توانایی‌های منحصربه‌فرد و البته گاهی غیرقانونی کلیف می‌تواند آنها را حل کند.
زمانی که کارن کرازبی (الیزابت دبیکی)، نماینده یک ستاره تلویزیونی به نام چارلی پیترز (اسکات کان)، با کلیف بوث تماس می‌گیرد، داستان جالب می‌شود. چارلی به انجام بدلکاری‌های خودش شهرت دارد. کلیف زمانی که با دیگر شخصیت‌های دنیای چارلی آشنا می‌شود، بیش از پیش کنجکاوی‌اش گل می‌کند؛ از همسر باهوش و آگاه او، تونی (کارلا گوجینو)، گرفته تا قهرمان سابق فوتبال آمریکایی که به ستاره سینما تبدیل شده است، رادریک «هات راد» هریسون (یحیی عبدالمتین دوم). در این میان، برادران وردوسکو (مت گروو و جی‌بی تادنا)، گانگسترهای مرموزی که در سراسر شهر آشوب به پا می‌کنند، نیز حضور دارند. آنچه زمانی یک افسانه بود، اکنون به یک داستان جنایی تبدیل شده است؛ ترکیبی از خشونت، جاه‌طلبی و میل که فقط می‌توانست در لس‌آنجلس اتفاق بیفتد.
بنابراین، حالا تصویر روشن‌تری از داستان فیلم داریم: فیلمنامه‌ای از تارانتینو درباره یک بدلکار سابق که به حل‌کننده مشکلات تبدیل شده و در لس‌آنجلس اواخر دهه ۷۰ میلادی با پرونده‌هایی مرتبط با باج‌گیری و اخاذی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این داستان بیش از هر چیز یادآور فیلم‌های نوآر شین بلک به نظر می‌رسد.
جالب اینکه «مردان خوب» (The Nice Guys) ساخته بلک نیز در سال ۱۹۷۷ در لس‌آنجلس جریان داشت و داستان دو مرد کاملاً متفاوت را روایت می‌کرد که درگیر معمایی کثیف در هالیوود می‌شدند. حالا حضور یک نماینده، یک ستاره تلویزیونی، یک بازیکن فوتبال آمریکایی و چند گانگستر، بیش از پیش فیلم جدید را به داستان‌هایی نزدیک می‌کند که بلک به ساخت آنها شهرت دارد.
البته تفاوت اصلی در پشت دوربین است. شین بلک معمولاً چنین داستان‌هایی را با لحنی آزاد، شوخ‌طبعانه و پرتحرک روایت می‌کند؛ در حالی‌که دیوید فینچر یکی از دقیق‌ترین و کنترل‌شده‌ترین فیلمسازان سینمای معاصر به شمار می‌رود. همین تضاد می‌تواند یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های (Cliff Booth) باشد.
دانش‌آموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستان‌های جدید و تجربه‌های متفاوت در دنیای هنر هستم.