از جیمز کامرون پس از دههها نویسندگی، سرانجام تجلیل شد
.jpg?w=1200&q=75)
پس از اکران «آواتار: آتش و خاکستر» (Avatar: Fire and Ash)، جیمز کامرون بهعنوان برنده جایزه Laurel Award for Screenwriting Achievement در سال ۲۰۲۶ از سوی Writers Guild of America West معرفی شد. این جایزه یک عمر دستاورد به اعضایی اعطا میشود که سهمی برجسته در ارتقای ادبیات سینما و حرفه فیلمنامهنویسی داشتهاند.
کامرون در واکنش به این انتخاب گفت بیش از چهار دهه است که فیلمنامه مینویسد و دریافت چنین تقدیری از همکارانش برای او «واقعاً خرسندکننده» است. او تأکید کرد صنعت جهانی سینما از کلمه مکتوب آغاز میشود.
میشل مالرونی، رئیس انجمن، با اشاره به آثار شاخص او از جمله «تایتانیک» (Titanic)، «بیگانهها» (Aliens)، «ترمیناتور» (The Terminator) و مجموعه «آواتار» (Avatar)، کامرون را فیلمسازی دانست که با جهانسازی نوآورانه، شخصیتهای چندلایه و دیالوگهای ماندگار، الهامبخش نویسندگان بوده است.
با وجود موفقیتهای تجاری چشمگیر، کامرون سالها با انتقادهایی درباره صراحت و مستقیمگویی دیالوگهایش مواجه بوده است. منتقدان گاه نوشتههای او را کمتر «ادبی» دانستهاند؛ هرچند بسیاری از جملات آثارش، از جمله دیالوگهای عاشقانه «تایتانیک»، بهیادماندنی شدهاند.
او پیشتر در گفتوگویی با مجله امپایر درباره فیلم «ترمیناتور» اظهار کرده بود که از دیالوگهایش احساس شرمندگی نمیکند و اثربخشی را مهمتر از ظرافت ادبی میداند.
در حالیکه اسکار تاکنون او را برای فیلمنامهنویسی تقدیر نکرده، جوایز Saturn Awards او را برای «ترمیناتور» و «بیگانهها» تحسین کردهاند؛ هرچند در مقابل، جایزه Golden Raspberry Awards برای بدترین فیلمنامه بابت «رمبو: نخستین خون بخش دوم» (Rambo: First Blood Part II) نیز در کارنامه او دیده میشود.
این تقدیر تازه، جایگاه کامرون را نهتنها بهعنوان کارگردانی پرفروش، بلکه بهعنوان فیلمنامهنویسی اثرگذار تثبیت میکند.