دیوید لینچ و تنها وسترنِ کارنامهاش؛ تجربهای عجیب، طنزآمیز و کاملاً متفاوت
در سال ۱۹۸۸، نشریه فرانسوی فیگارو برای دهمین سالگرد خود پروژهای فرهنگی با عنوان (The French as Seen by…9 راهاندازی کرد و از چند فیلمساز بینالمللی خواست تا فیلمهای کوتاهی درباره مواجهه فرهنگی میان کشور خود و فرانسه بسازند. دیوید لینچ، که آن زمان پس از موفقیت (Blue Velvet) در اوج دوران کاریاش بود، نماینده آمریکا در این پروژه شد و فیلم کوتاه (The Cowboy and the Frenchman) را نوشت و کارگردانی کرد.
این فیلم ۲۶ دقیقهای، که تنها تجربه لینچ در ژانر وسترن محسوب میشود، داستانی ساده و طنزآمیز دارد: «اسلیم» (با بازی هری دین استنتون) و دو دستیارش در مزرعهای در غرب آمریکا مردی فرانسوی به نام «پیر» را پیدا میکنند که زبان انگلیسی نمیداند و سبدی پر از کلیشههای فرهنگی فرانسه همراه دارد؛ از باگت و پنیر کاممبر گرفته تا مدل برج ایفل. سوءتفاهمها، فریادها و شوخیهای زبانی ادامه پیدا میکند تا اینکه گاوچرانها متوجه میشوند او تهدید نیست و در نهایت همه با هم جشن میگیرند و آواز میخوانند.
این فیلم برخلاف فضای تاریک و رازآلود آثار مشهور لینچ، از (Blue Velvet) تا (Lost Highway)، بهطرزی غیرمنتظره روشن، خوشقلب و حتی خوشبینانه است. در این فیلم خبری از لایههای پنهان خشونت، فساد یا کابوسوارگی نیست؛ بلکه لینچ با نگاهی طنزآمیز، ناآگاهی آمریکاییها نسبت به فرهنگهای دیگر را دست میاندازد و در عین حال برخوردی دوستانه و بیغرض میان دو فرهنگ را به تصویر میکشد.
فیلم همچنین با حضور بازیگران آشنای دنیای لینچ، از جمله جک ننس و مایکل هورس که بعدها در (Twin Peaks) ظاهر شد، رنگوبوی آشنای جهان او را حفظ میکند، هرچند در قالبی بسیار سبکتر. این اثر وسترنِ تکافتاده در کارنامه لینچ، همراه با کمدی کوتاه و کمعمر او (On the Air)، نشان میدهد که مخاطبان چندان با نسخه طنزآمیز لینچ ارتباط برقرار نکردند؛ اما همین ویژگی، (The Cowboy and the Frenchman) را به یکی از کنجکاویبرانگیزترین آثار او تبدیل کرده است.