از نسخه چهارساعته «فاجعهبار» تا فتح گیشه؛ روایت کارگردانان Project Hail Mary از مسیری دشوار
به گزارش «اسلشفیلم»، فیل لرد و کریس میلر در پادکست Happy Sad Confused فاش کردند که پیش از اکران عمومی، نسخهای از فیلم را برای جمعی از همکاران فیلمساز خود به نمایش گذاشتند که حدود چهار ساعت زمان داشت. لرد و میلر که تا پیش از آن تصور میکردند با اثری جذاب و یکپارچه روبهرو هستند، با بازخوردهای ناامیدکنندهای مواجه شدند که این نمایش خصوصی را به یک خاطرهی «شرمآور» برای آنها تبدیل کرد.
فیل لرد با اشاره به این اتفاق میگوید: «ما شانس آوردیم؛ چون کوتاهکردن آن نسخه اولیه، آسانتر از چیزی بود که فکر میکردیم. در واقع، تنها کافی بود بخشهایی را حذف کنیم که در برابر مخاطبان واقعی، آنطور که انتظار داشتیم جواب نمیدادند. شما تا زمانی که فیلم را برای دیگران نمایش ندهید، نمیدانید صحنهها چگونه در ذهن مخاطب مینشینند.»
همین بازخوردها باعث شد تا لرد و میلر بدون تردید دست به قیچی شوند و فیلم را در اولین گام به سه ساعت کاهش دهند. با این حال، کار اصلی تازه شروع شده بود؛ جایی که آنها باید گامبهگام تدوین را به یک مدتزمان سینمایی استاندارد نزدیک میکردند. کریس میلر توضیح میدهد: «بعد از آن مرحله، باید آرامآرام راهمان را به سمت نسخه ۲.۵ ساعته باز میکردیم.»
در نهایت، این فرآیند تدوین دقیق و هوشمندانه به نسخهای نهایی با مدتزمان ۱۵۶ دقیقه ختم شد؛ اثری که نهتنها از تمام آزمونهای کیفی سربلند بیرون آمد، بلکه حالا با ترکیب هوشمندانهی هیجان فضایی، تریلر علمی-تخیلی و حالوهوای احساسی، به موفقیت تجاری بینظیری دست یافته است. موفقیت «پروژه هیل مری» در سال ۲۰۲۶، بهخوبی نشان میدهد که پشت هر اثر درخشان سینمایی، چه تغییرات جسورانه و تدوینهای سرنوشتسازی نهفته است.