سریال «کوری» را ببینیم یا نه؟
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| شبکه نمایش خانگی در سالهای اخیر بارها به سراغ تریلرهای جنایی رفته، اما کمتر اثری جرئت کرده از یک بحران اجتماعی واقعی بهعنوان نقطه آغاز روایت استفاده کند. «کوری» به کارگردانی سجاد پهلوانزاده و تهیهکنندگی کاظم دانشی، با الهام از پرونده مرگ و نابینایی قربانیان مشروبات الکلی تقلبی، تلاش میکند یک درام جنایی را با نقد اجتماعی پیوند بزند.
از همان قسمت نخست، سریال وعده معمایی پیچیده، شخصیتهایی خاکستری و جهانی مملو از فساد و قدرت را میدهد؛ جهانی که یادآور آثار کاظم دانشی، بهویژه «علفزار» است. اما سؤال اصلی اینجاست؛ آیا «کوری» موفق میشود از زیر سایه جهانبینی دانشی خارج شود و هویت مستقلی برای خودش بسازد، یا در نهایت به تکرار همان فرمولهای آشنا تبدیل میشود؟
شناسنامه
محصول: ایران | ۱۴۰۵
پلتفرم: فیلمنت و نماوا
ژانر: درام، جنایی، معمایی
کارگردان: سجاد پهلوانزاده
نویسنده: امیر ابیلی
تهیهکننده: کاظم دانشی
بازیگران:
مریلا زارعی
امیر جعفری
سارا بهرامی
محسن قصابیان
عباس جمشیدیفر
حدیث میرامینی
امیر نوروزی
یسنا میرطهماسب
پرویز فلاحیپور
و...
خلاصه
با ورود مشروبات الکلی تقلبی به بازار، دهها نفر جان خود را از دست میدهند یا بیناییشان را از دست میدهند. وقتی مشخص میشود یکی از قربانیان فرزند فردی بانفوذ است، پرونده ابعاد پیچیدهتری پیدا میکند و پای شبکهای از فساد، قدرت و رازهای پنهان به میان میآید.
نقاط قوت
سوژهای کمتر روایتشده
بزرگترین امتیاز «کوری» انتخاب سوژه است. سریال به جای تکرار آسیبهای اجتماعی پرتکرار، سراغ بحرانی میرود که کمتر در آثار نمایشی ایران به آن پرداخته شده است. همین انتخاب، از همان قسمت نخست، بار دراماتیک قابل توجهی به روایت میدهد.
فضاسازی تلخ و واقعگرایانه
دکوپاژ سرد، رنگبندی خنثی و میزانسنهای کنترلشده، اتمسفری خلق کردهاند که با جهان تیره داستان همخوانی دارد. هرجا سریال از ملودرام فاصله میگیرد و سازوکار این فاجعه را نمایش میدهد، به یک تریلر اجتماعی تأثیرگذار نزدیک میشود.
پازل روایی هوشمند
چند خط داستانی بهتدریج به یکدیگر متصل میشوند و شبکه ارتباطی میان شخصیتها با دقت طراحی شده است. «کوری» در بهترین لحظاتش، مخاطب را وادار میکند قطعات این معما را خودش کنار هم بگذارد، نه اینکه صرفاً منتظر افشای اطلاعات بماند.
چند بازی درخشان
امیر نوروزی، محسن قصابیان و بهویژه حدیث میرامینی، از نقاط قوت بازیگری سریال هستند. اجرای کنترلشده میرامینی در سکانسهای احساسی، یکی از تأثیرگذارترین لحظات قسمتهای ابتدایی را رقم میزند.
نقاط ضعف
سنگینی سایه کاظم دانشی
هرچند نام سجاد پهلوانزاده روی صندلی کارگردانی دیده میشود، اما جهان روایی «کوری» بیش از حد به آثار کاظم دانشی شباهت دارد. این شباهت در ابتدا جذاب است، اما بهمرور باعث میشود سریال هویت مستقل خود را کمتر پیدا کند.
تعلیقی که گاهی به تعویق تبدیل میشود
«کوری» اطلاعات را قطرهچکانی در اختیار مخاطب قرار میدهد، اما همیشه این پنهانکاری به خلق تعلیق منجر نمیشود. در برخی قسمتها، گرههای داستانی بیشتر طولانی میشوند تا اینکه واقعاً پیچیدهتر شوند.
افت در بازی و شخصیتپردازی برخی کاراکترها
مریلا زارعی، برخلاف انتظار، یکی از کمفروغترین بازیهای سالهای اخیرش را ارائه میدهد و شخصیت او نیز هنوز عمق لازم را پیدا نکرده است. علاوه بر این، برخی کاراکترهای جوان سریال همچنان در حد تیپ باقی ماندهاند و فرصت کافی برای شخصیتپردازی پیدا نمیکنند.
نقصهای فنی
صداگذاری مجدد برخی دیالوگها بهوضوح قابل تشخیص است و این مسئله، از باورپذیری جهان واقعگرای سریال میکاهد؛ ایرادی که برای یک تریلر مبتنی بر اتمسفر، قابل چشمپوشی نیست.
چه کسانی ببینند و چه کسانی نبینند؟
ببینید اگر...
اگر به تریلرهای جنایی، پروندههای معمایی و درامهای اجتماعی با فضای واقعگرایانه علاقه دارید، «کوری» میتواند یکی از گزینههای جذاب این روزهای نمایش خانگی باشد. همچنین اگر آثار کاظم دانشی مانند «علفزار» و «بیبدن» را دوست داشتهاید، احتمالاً با جهان این سریال نیز ارتباط برقرار خواهید کرد.
نبینید اگر...
اگر انتظار روایتی پرشتاب، افشاگریهای پیاپی و تعلیقی مداوم دارید، ریتم آرام و روایت تدریجی «کوری» ممکن است برایتان خستهکننده باشد. همچنین اگر از سریالهایی که ابهام را بیش از اندازه طول میدهند لذت نمیبرید، احتمال دارد با روند داستان ارتباط برقرار نکنید.
و اما نتیجه...
«کوری» هنوز به نقطهای نرسیده که بتوان آن را یکی از بهترین تریلرهای نمایش خانگی دانست، اما ظرفیت رسیدن به آن را دارد. انتخاب سوژهای جسورانه، فضاسازی تلخ، پازل روایی و چند اجرای درخشان، از مهمترین امتیازهای سریال هستند. در مقابل، وابستگی بیش از حد به جهان کاظم دانشی، ریتم نامتوازن و شخصیتپردازی نابرابر باعث شده «کوری» هنوز هویت مستقل خود را بهطور کامل پیدا نکند. اگر قسمتهای بعدی بتوانند پاسخهای قانعکنندهای برای معماهای سریال ارائه دهند، «کوری» میتواند به یکی از آثار قابلتوجه سال تبدیل شود؛ در غیر این صورت، بیش از آنکه با پایانش به یاد آورده شود، با فرصتهایی که از دست داد در ذهن مخاطب باقی خواهد ماند.
من مهلا رنجبران هستم؛ متولد ۱۳۸۱، فارغالتحصیل کارشناسی مهندسی نقشهبرداری، و عاشق دنیای خبر و تصویر. خبرنگاری برای من فقط یک شغل نیست؛ چیزیست که باهاش زندگی میکنم، نفس میکشم و ازش لذت میبرم.
از سال 1404 با سلام سینما همکاری دارم و با تمرکز بر سینما، تلویزیون، چهرههای هنری و حواشی فرهنگی، تلاش میکنم خبر را نه فقط منتقل، بلکه حسبرانگیز کنم و با قلمم به کلمات روح ببخشم.