کارگردان یونانی: فیلمهای ایرانی شبیه شعرهای ژاپنیاند

در ابتدای این نشست واسیلیس مازومنوس بیان کرد: من به همراه سه بازیگرم به ایران آمدم. آنچه که برای من در ساخت این فیلم الهامبخش بود سفرهایم به مناطق روستایی شمال کشورم یونان بود. موضوع اصلی فیلم از دست دادن و گم کردن ریشهها، هویت و یادهای گذشته است و تلاش من بازگشت و یافتن این هویتهای مقدس است که متاسفانه با مادیگرایانه شدن جامعه در حال فراموشی است.
او درباره اینکه فیلمهای زیادی درباره ترک روستاها از سوی کشورهای مختلف ساخته میشود، عنوان کرد: متاسفانه به نظر من این یک اتفاق جهانی است که در حال رخ دادن است. دور شدن از خانه و زادگاه گذشتگان ما در حال از بین رفتن است و همه به شهرهای بزرگ مهاجرت میکنند البته بخشی از این موضوع برای بقاست در این فیلم هم یک شخصیت برای زندگی بهتر به خارج میرود و در فیلم میمیرد.
واسیلیس مازومنوس درباره لوکیشن فیلم توضیح داد: اینجا زادگاه من نیست اما جایی است که من از بچگی میرفتم و دوستش داشتم چون طبیعت زیبایی دارد و مردمی که مثل همان مناظر زیبا هستند. در مناظر، طبیعت و مردم آنجا همزمان یک خوی وحشی وجود دارد و یک روحیه لطیف و حساس. ترکیب این دو برای من جالب بود و لوکیشن این روستا را به همین دلیل انتخاب کردم. این روستا یک اصالت زیبا از گذشته را در خودش دارد.
او درباره اینکه میگویند فیلم او یک مرثیه شاعرانه است، عنوان کرد: این فیلم کاملا یک فیلم شاعرانه است نه بر اساس محتوا و فرم کلاسیک بلکه یک فرم شاعرانه جدید دارد که مختص خودم است. سعی نکردم داستان را بر اساس کلیشههای آنگلوساکسونی پیش ببرم.
این کارگردان اظهار کرد: من از هر دو وجه تاریخی فرهنگی تمدنی یونان در ساخت فیلم الهام گرفتم خیلی به جدایی مردم اعتقاد ندارم هم از موسیقی هم شعر و هم روایت مردم عادی در این اثر استفاده کردم به این جداییها اعتقاد ندارم و فکر میکنم مردم این جداییها را اشتباهی به وجود میآورند. آدمهای مختلف ترکیب شدنی نیستند و میتوانند با هم کنار بیایند من این موضوع را در ایران هم حس کردم چون عدهای از مردم به ما شباهت دارند و عدهای نه.
او گفت: من سینمای ایران را میشناسم از دهه هشتاد میلادی یعنی زمانی که فیلمهای ایرانی در غرب نمایش داده شد من فیلمسازان ایرانی را شناختم، درباره آنها تحقیق کردم و آثار آنها را دیدم. من سادگی فیلمهای سینمای ایران را دوست دارم چون بدون حاشیه داستان را روایت میکنند که خیلی شبیه هایکو (شعر) ژاپنی است.
واسیلیس مازومنوس درباره بودجه فیلم عنوان کرد: ما در یونان مشکل بودجه داریم اکثر آثار مستقل و با بودجه پایین ساخته میشوند. در فیلم من هم عوامل خیلی همکاری کردند و مشتاق برای حضور در فیلم بودند و از نظر مالی در تهیه فیلم کمک کردند. در سینمای یونان فیلمهایی که بودجه زیاد داشته باشند کم است در سال حدود سه فیلم با بودجه زیاد ساخته میشوند که البته مخاطبان به سمت فیلمهایی با بودجه زیاد میروند. اما این فیلمهایی با بودجه کم هستند که اکثر جوایز را میبرند.