نقد و بررسی سریال «سرخ و سیاه» (آیدا پناهنده)؛ وقتی آدم‌ها از حوادث مهم‌ترند
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| قسمت اول سریال تازه آیدا پناهنده، یک عاشقانه تاریخی است که به‌جای تکیه بر اتفاقات پرهیجان و غافلگیری‌های پی‌درپی، ترجیح می‌دهد آرام‌آرام ما را با شخصیت‌ها و دنیای آن‌ها آشنا کند.
یکی از نقاط قوت سریال، فضاسازی چشم‌نواز و توجه به جزئیات هنر ایرانی است؛ از فرش‌بافی و نقش‌ونگارها تا رنگ‌کاری و خوش‌نویسی که به جهان تاریخی داستان هویت می‌بخشند.
در کنار این فضاسازی، رابطه عاطفی شخصیت‌ها به‌تدریج با موضوعاتی چون قدرت، اختلاف طبقاتی و مناسبات اجتماعی گره می‌خورد. تقابل پارسا پیروزفر و علی شادمان نیز از جذابیت‌های این شروع است.
البته ریتم آرام قسمت اول ممکن است برای همه مخاطبان جذاب نباشد؛ به‌خصوص کسانی که از همان ابتدا انتظار اتفاقات پرکشش دارند. بااین‌حال، «سرخ و سیاه» بیشتر به دنبال ساختن جهان داستان و پرداخت شخصیت‌هاست؛ رویکردی که در آثار پیشین آیدا پناهنده نیز دیده‌ایم.
«سرخ و سیاه» شروعی چشم‌نواز و امیدوارکننده دارد؛ سریالی که برای همراه‌شدن با آن باید کمی صبور بود.
من مهلا رنجبران هستم؛ متولد ۱۳۸۱، فارغ‌التحصیل کارشناسی مهندسی نقشه‌برداری، و عاشق دنیای خبر و تصویر. خبرنگاری برای من فقط یک شغل نیست؛ چیزی‌ست که باهاش زندگی می‌کنم، نفس می‌کشم و ازش لذت می‌برم.
از سال 1404 با سلام سینما همکاری دارم و با تمرکز بر سینما، تلویزیون، چهره‌های هنری و حواشی فرهنگی، تلاش می‌کنم خبر را نه فقط منتقل، بلکه حس‌برانگیز کنم و با قلمم به کلمات روح ببخشم.